Badboy leave me Alone please!!! (Dutch)✔

001

BEEP BEEP BEEP. 

Met een automatisme ram ik mijn wekker uit. Meteen kruipt de koud onder mijn huid. De ochtenden zijn altijd het ergst; ik ben nog maar net wakker en ik heb nu al spijt van mijn hele bestaan. Zuchtend loop ik naar de badkamer. Zodra de warme douche mijn schouders raakt, voel ik hoe mijn spieren ontspannen. Even sluit ik mijn ogen. Hier zou ik makkelijk nog een kwartier blijven staan, was het niet dat mijn school daar anders over denkt. 

 Met frisse tegenzin stap ik eruit. Ik kleed me snel aan; het is nog zomer, dus in ieder geval vriest het niet. Met mijn tas half open en mijn haren nog vochtig loop ik naar beneden. ''Goedemorgen, lieverd. Een beetje zin in school? Laatste jaar,'' zegt mijn vader met die te opgewekte ochtendstem die ik echt niet trek zo vroeg. ''Ja joh, ik sta te springen van enthousiasme,'' mompel ik droog. 

Hij lacht, zoals altijd. Ik gris een appel uit de fruitschaal, werp een blik op de klok en schrik. ''Shit, ik moet gaan. Doe mama succes op haar werk.'', ik druk een kus op zij wang en ren naar buiten. De frisse lucht slaat mij in het gezicht. Terwijl ik naar school fiets, eet ik mijn appel op en gooi het klokkenhuis in de struiken. Vogelvoer, zeg ik tegen mezelf. Dat klinkt beter dan afval. 

Op school parkeer ik mijn fiets en loop richting mijn kluije. Anna staat er al, breed grijzend. ''Zo, kijk wie er eindelijk eens op komt dagen.' 'Mijn bed lag te goed'', zeg ik terwijl ik mijn boeken pak. ''Welke lessen hebben we eerst?'', vraag ik. ''Wiskunde en Nederlands.'', ik kreun. ''Natuurlijk beginnen we met marteling.''. 

De bel gaat precies op tijd. Samen lopen we naar het lokaal, waar we een plek achterin veroveren. Meneer Gil begint met zijn traditionele welkomspeech over het eindexamenjaar, maar halverwege vliegt de deur open. ''Waarom bent u te laat, meneer Beukenveld?'', vraagt hij geïrriteerd. Blake leunt nonchalant tegen de deurpost. ''Ik zag een vliegende eenhoorn. Heel verwarrend allemaal.''. De klas schiet in de lach. Ik niet hardop, maar mijn mondhoeken verraden me. ''Ga zitten.'', bromt meneer Gil. 

Blake ploft neer naast Damien, samen met de grootste veroorzakers van choas op school. Zodra de les voorbij us, zucht ik opgelucht; wiskunde blijft een hel. ''Ik kan echt niet geloven dat hij onze mentor is.'', moppert Anna. ''We zitten er maar aan vast.''', antwoord ik terwijl we naar Nederlands lopen. Gelukkig vangt de warmte van mevrouw van Drongelen mij meteen op. Ze is het soort docent dat zelfs grammatica leuk kan maken. Na de les volgt de pauze. Anna en ik zoeken een plekje in de kantine, waar het geroezemoes plotseling verstomt. Ik hoef niet eens te kijken om te weten waarom. De 'Badboys'. 

Blake, Damien, Drake en Jason staan in de deuropening alsof ze de cast zijn van een slechte highschoolfilm. Ik kijk express niet op en richt me op mijn telefoon. ''Hey An, zeg ik'', ''Shawn Mendes komt binnenkort naar Nederland.'', Anna's ogen worden gigantisch. ''WE GAAN. WE GAAN!'', roept ze, veel te luid. Mensen draaien zich om. Ik proest het uit. ''Doe normaal'', zeg ik terwijl ik bijna van mijn stoel glijd van het lachen. ''Ik moet even mijn boeken pakken. Zie ik je bij bio?'', vraag ik. Ze knikt. Ik sta op en loop naar mijn kluisje, pak mijn spullen en draai me om, recht tegen iemand aan. 

''Kun je niet uitkijken?'', snauwt een stem. Ik kijk op. Blake. Natuurlijk. 

''Jij liep tegen mij aan.'', zeg ik scherp. Hij trekt zijn wenkbrauw op. ''Wie denk jij dat je bent om zo tegen mij te praten?'', ''Tess Veldhoven. En ik praat precies hoe ik wil.'', de bel red me van zijn reactie. Terwijl ik wegloop, hoor ik zijn stem achter me: ''Je bent nog niet van me af, Veldhoven!'', ''Ja hoor, ik tril al van angst,'' kaats is terug. Wat een Eikel. 

BLAKE POV 

Ze loopt weg alsof ze de baas is. Alsof ze niet net tegen mij opbotstse. Ik heb haar nog geen vijf minuten meegemaakt en ze zit nu al onder mijn huid. Maar damn.... ze ziet er wel goed uit. Heel goed. 
Met minimale motivatie loop ik richting geschiedenis. Een vak dat ik alleen heb gekozen omdat ik blijkbaar een slechte dag had tijdens de keuzeformulieren. Te laat binnenkomen? Standaard. 

''Waarom bent u te laat?'', vraagt meneer Dwergman, al rood wordend. ''U mag die vraag niet stellen'', antwoord ik. Zijn hoofd lijkt wel een gekookte kreeft. De man heeft een belachelijke achternaam en een nek die opzwelt als een ballon wanneer hij boos wordt. Een fascinerend fenomeen, eigenlijk. 

''Ga je maar melden. Je hoeft deze les niet meer terug te komen.'', ''Fijn dan hoef ik tenminste niet te horen wie er allemaal dood zijn. In geschiedenis zijn te toch allemaal al dood.'', zeg ik luchtig. Ik krijg nog niet geen pen naar mijn hoofd. Lachend loop ik de gang op. Melden doe ik toch niet. Ik plof neer in een hoek van de kantine. De minuten kruipen voorbij. Tot de deur opengaat en zij binnenkomt. Veldhoven. Ze ziet me niet, of doet alsof, en gaat aan een andere tafel zitten. Dat irriteerd me meer dan het zou moeten. 

Ik sta op en zak nonchalant naast haar op de bank. ''Hey schoonheid. Wat doe jij hier?'', ze kijkt mij aan alsof ik iets vies heb gezegd. ''Eén: noem mij geen schoonheid. Twee: ik zit hier om dezelfde reden als jij.'', ''En dat is?'', vraag ik, meer om haar reactie te zien dan uit interesse. ''WE zijn eruit gestuurd en te lui om ons te melden,'' zegt ze koeltjes. Ik grijns. ''Daar heb je gelijk in, Babe.'', ze staat onmiddelijk op. ''NOEM. ME. GEEN. BABE.'' ze loopt weg, maar ik laat haar niet ontsnappen. Ik haal haar in, pak haar bij haar arm en duw haar zacht maar resoluut tegen de muur. Niet hard. Gewoon... voldoende. Haar groene ogen kijken me fel aan. ''Laat met los, Beukenveld.''. ''Nee'', zeg ik spelend, alsof het een simpel antwoord is op een simpele vraag. En terwijl ik haar zo aankijk, besef ik één ding: dit meisje is anders. Pittiger, Slimmer. Onvoorspelbaar. En dat maakt haar gevaarlijk interessant. 

Hey,

Dit is een nieuw boek ik hoop dat jullie het leuk vinden. Dit is niet mijn eerste boek want ok heb al twee andere boeken. The Story of the Marauders  (gestopt met schrijven) en The Dolan Twins/Magcon and Me (wordt bijna elk weekend nog geupdate). Tips zijn altijd welkom. Ik probeer ook elk weekend met dit boek een Update te doen maar meestal gaat het doordeweeks worden denk ik. Tot het volgende hoofdstuk!

XX Floortje