STAY

Prologue

All rights reserved. No part of this story may be reproduced, distributed, or transmitted in any form or by any means, without the prior permission of the author.

  Plagiarism is a Crime so alams na 'kay?!   
_________________________________________

Here it is!

"I love you.."

"I love you too... but i really need to go. It's about time ... Martha."

"No! Please! Don't leave me!"

"But i need to. I'm really sorry baby. Please forget about me, forget that i exist and forget the you love me."

Kasabay nung paglaho ng lalaki ay ang matinding iyak ni Martha dahil sa sakit na kanyang nararamdaman. Hindi niya lubos maisip na umiibig siya sa isang multo pero hindi niya na yun inintindi pa ang kailangan niya lang gawin ay kalimutan ang taong minahal niya at mahal na mahal pa rin. Kahit na sobrang sakit ay kakayanin niya hindi naman kasi pwede na sumunod siya dito dahil hindi talaga pwede.

Kaya walang nagawa si Martha kundi umuwi sa kanila ng luhaan dahil sa nangyari. Pumasok siya sa kwarto niya at natulog ng umiiyak.

5 days later

"Martha, dear please come down. May ipapakilala lang ako sa'yo."

Napabalikwas nalang ng gising si Martha dahil ika-limang beses na itong kumakatok sa kwarto niya at paulit-ulit lang ang sinasabi.

"Mom! Will you shut up already?!"

"No, i won't unless you get up and get dressed. Sandali lang naman kasi to iha." Pagmamakaawa ng nanay niya

Wala ng nagawa ang dalaga kundi ang bumangon at magbihis.

"Okay fine."

Agad na siyang nagpunta sa banyo at naligo. Pagkatapos ay hinanda ang sarili para sa kung sino man yung taong nambubulabog sa maganda niyang pagkakatulog.

Pagkababa niya ay sinalubong siya ng kanyang nanay na may pagkalapad-lapad ng ngiti na nakapaskil sa mukha nito.

What's with her smile? Tanong ni Martha sa kanyang isip.

"Anak, i would like you to meet Andrew." Sabi ng nanay niya sabay turo dun sa lalaking nakatalikod na tingin ng tingin sa mga litrato nilang mag-anak.

Napalingon naman bigla ang lalaki at gulat ang rumehistro sa mukha ni Martha ng masilayan ang mukha ang nito.

"Dustin?"

______________________________________________________________________________

Biglang ko lang pong naisip itong storyang ito so pagbigyan niyo na po ang trip ni otor hehe thanks. 

Sana po basahin niyo ito hanggang sa matapos ang kwentng ito. :)

IG/ Twiter: immarybenitez

Follow me. Thanks. ;)