Hayatın Gerçekleri

*

Bı hafta çok kötü geçti!! Kendimden nefret ediyorum. Annem,arkadaşlarım hiçbirini yanımda tutamıyorum. Sanki hepsi elimden kayıp gidiyor. Tabi anne yüreği beni hiçbir zaman bırakmaz ama ya arkadaşlarım...

En sevdiğim arkadaşım Merve sabah çok kötü bir şekilde okula geldi. Gözleri şişmişti. Bende ne olduğunu merak ettim. Biraz meraklıyım da. Bu huyumdan nefret ediyorum. Ama huylu huyundan vageçmiyo istesende istemedende. Sonra:
- Merve iyi misin?
- Bir şeyim yok dedim ya üstelemesene!
- Bak bari benden saklama ya...
- Ne olmuş sakladıysam?
- Bak Merve sen bugün çok kötüsün. Sana birşey olcak diye korkuyorum. Benden birşey saklama. Ben senin en iyi arkadaşınım. Çekinme.
- En iyi arkadaşım olsaydın bu kadar üstelemezdin.
O an kendimi çok kötü hissettim. Dondum kaldım. Bu kıza ne olmuştu böyle? Herkese sordum. Yok ya. Öğrenmeliydim ben bunu.
Sonra eve geldim. Annem çok iyi şen şakraktı. Ama ben bu günün üzüntüsüyle anneme hiç iyi davranamadım. Merve'nin sözleri hâla kulağımda çınlıyordu. Sonra annem ne olduğunu sordu bende:
- Sanane ya, seni ilgilendirmez,dedim.
Annem suratı çok asıldı. Bir de bu dert başıma. Ah aklım ah! Birilerini üzmekte bir numarayım. Yarışmaya çıksam bu kadar olur diye düşünürken irkildim. Odama koşarak gittim. Ve ağlamaya başladım. Sonra boşluğa öylece baktım. Sonra saate baktığımda bir saat geçmişti. Aslında ağlamayı hiç sevmem. Sonra biraz kitap okudum. Aç olduğumu hissedince ne olur ne olmaz diye yatağımın altında sakladığım bir çuval "çıntı pıntı"çıkardım. Ve hepsini bitirdim. Sonra annem geldi ve kapıyı çalmaya başladı. Tabii babamda gelince annem daha bir şey demedi. İyi tuvaletim gelmiyo tam dedim ki geldi. Benim" şom" ağzım, ah benim şom ağzım. Ben hep böyleyim bir şeye çok güzel deyince hemen bozuluyor. Sessizce tuvalete girip çıktım ki şaşkın bir şekilde olduğum yerde kaldım. Saat 02.00'dı. Ben bu saate kadar nasıl uyuyamadım? Ben size kendimi tanıtmadım. Ben hangi kızın hayatını okuyorum diyeceksiniz? Ben Sinem. Annem Yaren. Babam Mehmet.