LIVE! (SOON TO BE TRANSLATED IN ENGLISH)

"Πριγκίπισσα"

"Πριγκίπισσα! Ελα ξυπνά αγάπη μου θα αργήσεις για το σχολείο!"

Ακουσα τον πατέρα μου να με φωνάζει. Με λένε Αριάδνη και είμαι 17 χρονών. Επίσης είμαι μια πριγκίπισσα! Λοιπόν εντάξει δεν έχω κάστρο και λαό αλλά τουλάχιστον μου φέρεται ο πατέρας είναι σαν να είμαι! Και κυρίως το κομματι 'Η πριγκίπισσα πρέπει να είναι κλεισμένη στο σπίτι και έχει πολλές υποχρεώσεις' είναι σίγουρο ότι υπάρχει στη ζωή μου! Τέλος πάντων... Κάτι παραπάνω για μένα είναι ότι έχω καρκίνο. Το μάθαμε ένα μήνα πριν και ο πατέρας μου τότε έγινε ακόμα πιο υπερπροστατευτικός. Μα εγώ θέλω να ζήσω τη ζωή που μου έχει απομείνει! Αν είναι να ζήσω ως τα 30 ας είναι αλλά θέλω να τα ΖΗΣΩ!

"Ναι μπαμπάκα μου τώρα έρχομαι!"

Του απάντησα και σηκώθηκα. Ντύθηκα, βάφτηκα και πήγα να πάρω το πρωινό μου.

"Καλημέρα πριγκίπισσα μου."

"Καλημέρα πατερούλη μου."

"Θα σε πάω εγώ σχολείο σήμερα με το αυτοκίνητο."

"Και σήμερα;! Ασε με να πάω με τα πόδια να πάρω λίγο αέρα!"

"Αποκλείεται. Και αν σου συμβεί κάτι;"

Αυτό το 'και αν σου συμβεί κάτι' με τρελένει! Δεν είμαι 7 ρε γαμώτο! Είμαι 17! Δεν είμαι μωρό! Αλλά τέλος πάντων...

"Δεν θα μου συμβεί τίποτα... Θα προσέχω..."

Είπα και έκανα κουταβίσια ματάκια. Αυτό συνήθως πιάνει!

"Καλά... Αλλά να προσεχείς ακούς;!"

Μου είπε και εγώ χαμογέλασα.

"Ευχαριστώ! Είσαι ο καλύτερος μπαμπάς του κόσμου!"

Τον αγκάλιασα και έφαγα γρήγορα πριν αλλάξει γνώμη και έφυγα βιαστικά.

Να πω την αλήθεια τον καταλαβαίνω. Χάσαμε τη μαμά μου από καρκίνο όταν ήμουν μόλις 6. Ο μπαμπάς μου δεν θέλει να χάσει και εμένα αλλά δεν καταλαβαίνει ότι με καταπιέζει. Περνώ όλα μου τα φάρμακα και σύντομα θα κάνω μια εγχείρηση... Αν πάει καλά θα ζήσω αν όχι ίσως να πεθάνω και εκείνη τη στιγμή. Γιαυτό ο μπαμπάς μου μου συμπεριφέρεται σαν να είμαι μια πριγκίπισσα.

Οπώς προχωρούσα μια μοτοσυκλέτα πέρασε με φορά από μπροστά μου από το πουθενά. Τι ταχύτητα είναι αυτή;! Θα σκοτώσει κανέναν και θα σκοτωθεί και ο ίδιος!

"Πας καλά αγόρι μου;!"

Του φώναξα άγρια.

"Ωπα χτύπησε το κοριτσάκι;"