Apostrophe S 💖🌻

Apostrophe S - 01 -

อากาศร้อนๆของการเปิดเทอมวันแรกกลางเดือนพฤษภาไม่สามารถทำอะไรคิมโดยองได้ โดยองปั่นจักรยานคู่ใจออกจากบ้านในเวลา 7 โมงเช้าเพื่อมารอรับใครบางคน — ใครบางคนที่บ้านอยู่ห่างจากเขาแค่สามหลังเท่านั้น โดยองใช้เวลาไม่นานจากบ้านตัวเองก็มาถึงหน้าบ้านเตนล์ ชายหนุ่มชาวไทยที่เป็นเพื่อนเขามาตั้งแต่เด็ก

"คุณน้าสวัสดีครับ"

"อ้าวโดยอง มาแล้วหรอลูก น้องเตนล์เหมือนจะยังไม่ตื่นเลยแม่วานไปตามน้องให้ทีสิ"

ได้ยินอย่างนั้นโดยองก็เดินขึ้นไปชั้นสองของบ้านก็จะพบกับประตูสีฟ้าอ่อนบานใหญ่ที่เขียนว่า T E N ไม่รอช้า, โดยองจัดการเปิดประตูเข้าไปก็เจอ ไอ้ตัวขี้เซา นอนหลับอยู่ สภาพตอนนี้ถ้าจะให้พูดตรงๆก็ดูไม่ได้เลยมากกว่า — ผมเพ้ายุ่งเหยิง ไหนจะน้ำลายที่เปียกไปทั้งหมอนนั่นอีก โดยองยิ้มบางๆแบบที่เตนล์คิดในใจคนเดียวแบบห้ามบอกโดยองว่าหล่อที่สุดก่อนจะกระโจนเข้าไปทับเตนล์

"โอ้ย ไอ้บ้า ทำไรเนี้ยโอ้ยเจ็บบบบบบบบบ"

"ตื่นได้แล้วเตนล์ ไปเรียนวันแรกห้ามสายนะเร็วๆ"

"โดยองงงงงงงงงง เตนล์ขออีกห้านาทีนะห้านาที" เตนล์พูดแล้วก็เอาหน้าซบลงกับอกโดยอง กลิ่นกายเฉพาะตัวของโดยองมันทำให้เตนล์รู้สึกปลอดภัย แบบว่าเตนล์รู้สึกว่าตัวเขาติดสัมผัสของโดยองจริงๆนะ ไม่ว่าจะแค่ได้กลิ่นหรือแค่โดยองลูบหัวเตนล์ก็รู้สึกจะหลับได้ตลอดเวลา

"เตนล์ ไม่งอแงสิเดี๋ยวไปสายไม่ทันนะ!"

"ลุกไม่ไหวจริงๆนะโดยอง ◡(ˇ⌓ˇ)◡ ขอเวลาอีกห้านาทีนะๆแล้วจะไม่งอแงเลย" สงสัยใช้ไม้อ่อนกับเตนล์คงจะไม่ได้ต้องใช้ไม่แข็งซะแล้ว

"จะลุกไปดีๆหรือจะให้ฉันพาเตนล์ไปอาบน้ำเอง แต่ถ้าให้ฉันพาไปเนี่ยไม่รับประกันนะว่าจะได้ไปโรงเรียนทันหรือเปล่า" โดยองพูดแล้วก็ใช้สายตายิ้มกริ่ม ยิ้มแบบที่เตนล์ง่วงๆอยู่ถึงกับตื่นเลยเถอะ ฮืออออออออออออ ไอ้โดยอง ไอ้บ้า คิดจะทำอะไรเนี้ย เตนล์ก็เป็นลูกมีป่าป๊ามีหม่าม๊านะแต่ยังไม่ทันที่เตนล์จะคิดอะไร โดยองก็เลื้อยมือปลาหมึกเข้ามาในเสื้อของเตนล์ก่อนที่จะ.....