Şimdi size ilk aşkımı anlatacağım..
Soğuk bir kış günüydü ilk aşkımla tanışmama saatler kalmıştı. Çok heyecanlıydım yanında konuşamazsam utanırsam, kendimi anlatamazsam ve birde sevmediğim huyum var; herşeye gülerim en korktuğum şeydi yanında konuşamadan gülersem ve beni yanlış anlarsa bidaha buluşmak istemezse, diye çok korkuyordum. Kendimi biliyordum kesin gülecektim neyseki bunları düşünüp kafamı daha fazla bunaltamazdım.. İşte o an gelmişti, ilk aşkımla; ilk buluşmam, ilk görüşmem ve ilk konuşmam dı. Onu gördüğümde korktuğum şey başıma geldi ve tek kelime edemeden gülemeye başladım. O an çok korktum! Dedimki içimden; şimdi beni istemezse napıcam ben? Eğer öyle bir şey olursa ölürüm. Ne yazıkki öyle bir şey olmadı, oda benle beraber gülmeye başladı ve ikimizde konuşmadan dakikalarca güldük ama oraya ciddi bir şey konuşmak için gelmiştik, bu yüzden gülmeye bir son verdik ve ikimizde birbirimizi tanımak için biraz ciddi olmaya karar verdik ve birbirimize sorular sorduk. Pek beceremedik desem yalan söylemiş olmam çünkü; sorucak soru bulamadık. Aslında çok soru var ama ona bakarken aklımdaki herşey gidiyordu konuşamıyordum bile! bu durum onun hoşuna gitmedi. Neden? diye sorduğumda... Sevgili olacağım erkeğin ciddi olmasını, sert ve herşeye gülmeyen gerektiği yerde gerektiği gibi davranan birini istiyorum dedi. O an biraz üzüldüm ve düşündüm, dedimki kendi kendime; ben sürekli gülen biriyim ya olmazsa, ya beni istemezse, ben böyle herşeye gülen ciddi olamayan biriyim istemiyorum, olmaz derse o an napardım bilmiyorum ama düşündüğüm şey olmadı çok rahatlamıştım biraz ciddi olmaya karar verdim. Soru bulmaya çalıştım ve birkaç soru sordum kısa kısa yanıtlar verdi, aynılarını oda sordu bende cevap verdim bir şekilde, konuştuk anlaştık ve artık onun yani ilk aşkımın gitmesi gerekiyordu. İlk tanışmamız olduğu için giderken sarılamadım, çok istedim ama utanıyordum bunu yapamayacağımı bildiğim için oradan uzaklaştım. Giderken arkama bakıyordum, çünkü; onu izliyordum gitmek istemiyordum, onu bırakmak istemiyordum ama zorda olsa ondan kopabildim. Okulum bitmişti ve doğrudan eve gittim odama geçip ilk aşkımın resimlerine baktım. Yalan söyleyemem hemende özlemiştim yarın olmasını çok istiyordum çünkü; onu görecektim yine yanına gidecektim, heyecanlanacağımı biliyordum ama olsun onu görecegim için de çok mutluydum. Acaba oda benim gibi mutlumudur diye düşündüm; içimden dua ettim öyle olsun ALLAH'IM, oda beni özlemiş olsun, inşallah özlemiştir diye diye uyudum...
