sorun sende mi yoksa bendemi bilmiyorum uzun zamandır üstümde nedenini bilmediğim fakat her gitigim yere benimle gelen bir yorgunluk var bedenim de ,kim bişey dese sus deyip adınla başlıyorum şu günlerde ne sana gelebiliyorum nede senden geçebiliyorum hayat süprizlerle dolu elbete herşey bir merhaba ile başlayıp bir merhaba bile diyemeden de bitiyor bazen adın diyorum adın en güzel benim ismimin yanında anlam buluyor sana gel diyemiyecek kadar kırgın senden vazgecemiycek kadar yorgunum bu aralar gelmesende olmaz ama yinede gelmesen....
sevmesende olmaz ama yinede sevme sen...
keşkelerimin iyiki oldugu güne geldiğimizde sen kalırmısım bilmiyorum bensiz bir senin bir anlamının olmadıgını da biliyorum peki ya sen ? ben bunca bilinmezin içindeyken sen mutluyken kime hesap sormalı bu beden ?
zaman geçiyor benim tüm yolarım sana cıkıyor sen bana cıkmıyorsun gelmesende olmaz ama yinede gelme sen.
ses tonun diyorum mesela dünyadaki tüm sesleri susturup beni huzura götüren o ses
ben sana bir kadının bir adamı nasıl sevebilecegini ne denli kendine katabilecegini gösterirdim elbet ben mi yetmedim bize yoksa bu hikayede tekmiydim güven en saf halimle gelmiştim sana ben guzur demiştim adına kendimden en emin halimle nerden bilebilirdim huzurum dediğim insanın huzur kelimesini hayatımdan alıp bir daha dönmemek üzere gidecegini senden sonra ben bana bir daha ugramadı aryık bir şehir yok aramızda aşılması en güç duvarlar ördün oysa küçücük kalbimde sana da banada yetecek yer vardı ne dersin bitimi hikaye yenimi başlıyor yoksa sevdiğim ben aynaya bakıp gördügünden daha
çok sevmiştim seni....
