Roaring Cathexis

Chapter 1

Break Up

From Alistair: Lucy, please don't break up with me. I love you.

To Alistair: I'm gonna break up with you, I don't even love you from the start.

From Alistair: What am I? You're teddybear? Barbie?

To Alistair: Wtf. Gonna block you now. Bye.

I'm now chatting in the hipsters chat where you are able to chat strangers. Just don't send your personal information to them or else they'll stalk you. When I block Alistair's chat, Elysian's chat abruptly pop up.

From Elysian: I'm so excited to see you tomorrow! Especially your brother Corey.

To Elysian: Well, see you tomorrow.

Kinabukasan ay agad naman akong naligo at nag ayos ng mga gamit na gagamitin ko sa byahe. Binuksan ko na ang pinto ng kotse ni kuya. Pumasok ako sa loob at na upo sa passenger's seat.

"Crush ka daw ni Elysian." Sabi ko kay Corey, ang aking kuya.

"Whatever." He retorted.

"Asus! Excited ka lang eh."

"Ewan ko sayo."

Matapos ng mahabang oras ng biyahe ay lumabas agad ako ng kotse at nakita ko na ang aming apartment. Nag-aabang si Elysian sa labas at agad naman akong sinugod at niyakap.

"Oh my God!  Ikaw ba talaga yan Lucy?"

"Oo ako to! Ikaw din ba yan Elysian?"

"Oo! Ano ka ba?" Pinapasok na kami ni Elysian sa loob at na upo kami sa couch ng kanyang apartment.

"Salamat ha? Pinatuloy mo muna kami dito. Hindi pa kasi dumating yung lipat-gamit namin dito."

"Okay lang yun! Dito na muna kayo! Teka, maghahain muna ako." Ang ganda talaga ni Elysian baka ma-fall sa kanya si kuya.

"Ano kuya? Ganda niya no?"

"Tss." Napatingin naman sa kanan si kuya. Na nood kami ng tv habang hinihintay namin na matapos si Elysian maghain.

"Ba't Lucy tawag niya sayo? Lucine Rune Antonius?" Tanong sakin ni kuya.

"Ah, yun kasi ang username ko sa hipster eh."

"Panigurado ang tawag na nila sayo sa school ay Lucy." He retorted. Hindi niya alam na sinabi ko kay Elysian na 'wag ikalat na pupunta ako sa Seattle.

"Whatever."

Tinawag kami ni Lucy na pumunta sa kanyang kusina para kumain. Masarap siyang magluto. Lasagna at apple juice ang kanyang inihain. Si kuya naman kain lang nang kain habang kami naman ni Elysian ay nag-uusap habang kumakain. Bigla na lang ako nakarinig ng busina ng truck; siguro yun na yung mga gamit namin.

"Kain ka lang diyan Rune. Tutulungan ko yung tauhan doon sa baba."

"Okay kuya."

Nang makaalis na si kuya ay humarap na ako kay Elysian na nakangisi.

"Ang gwapo talaga ng kuya mo!"

"Sad, hindi ka niya daw crush."

"Okay lang yun." She chuckled.

Nag kwentuhan naman kami yung tungkol sa break up namin ni Alistair at talagang sumikat yung post na yun sa hipster. Sabi ng iba, akala nila kami na talaga "forever". Ngumisi naman ako sa na isip.

"Sayang talaga kayong dalawa. Usap-usapan na kaya sa school yung pagdating ni Alistair dito. Siyempre hindi alam ng mga kaklase ko yung tungkol sayo na dadating ka rin dito. Bakit ka ba kasi lumipat dito?"

“Ayaw ko na kasi doon sa Forks. Ayaw ko kanila dad and mom. Puro na lang kasi di kuya yung binibigyan nila ng puri samantalang ako kahit nag valedictorian ako noong grade six ako eh "amazing" lang yung narinig ko sa kanila. Tapos sinisigawan pa ako kapag tinuruan ako ni dad sa business, kasisimula ko pa naman nun, tapos si kuya hindi pinapagalitan."

"Eh ba't siya sumama sayo?"

"Ayaw niya daw kasi ako mapahamak. Rule breaker kasi si kuya at nahihiya na rin si mom and dad dahil marami na din naman yun na itulong ni kuya sa company." Napatango na lang si Elysian sa aking sinabi. Binuksan namin ang aming mga laptop at maramkng message ang nag pop up.

"Add or nah?" Tanong sakin ni Elysian nang si Alistair ay in-add siya.

"Sure. Tignan natin kung ano ang magiging response niya." I chuckled.

Nag pop ang message ni Alistair kay Elysian, tinatanong siya kung paano kami magkakabalikan ni Alistair.

"Oh my... This is so exciting!" She said with enthusiasm.

"Bahala ka na diyan basta 'wag mong sabihin sa kanya na nandito ako sa Seattle. Baka puntahan ako niyan dito sa apartment."

"Sige. Sabihin ko na lang sa kanya na pagod ka na."

Nag paalam na ako kay Elysian na matutulog na ako sa aking aparment habang si kuya naman ay pumunta na sa kabyang apartment dahil nahihiya na siya kay Elysian. Pakunwari pa eh, may gusto na yan kay Elysian.

Tumatakbo kami ni Alistair sa damo na kulay kahel dahil autumn season na. Nakita ko sa kanyang mukha ang saya habang tumatakbo kasama ako. Naramdaman ko ang saya habang siya ay tumatakbo pero laking gulat ko na hindi pala iyon si Alistair dahil kakaiba ang buhok nito at ang pananamit. Iba rin ang lugar at napakaganda nito dahil sa dami ng puno at ang ibong humuhuni at may nakita rin akong dragon, sprites, at fairies na nag lalaro habang nakahiga sa damo ng autumn.

Kamukha niya si Alistair pero, ibang-iba ang kanyang katauhan kumpara kay Alistair. Hindi na ako nagtanong ng pangalan niya dahil sa na isip kong baka ma-wirduhan siya sakin at tadtadin ako ng tanong kung bakit hindi ko siya kilala.

Tumalon siya at na upo sa sanga ng puno na kulay kahel na unting-unti nahuhulog at nahanginan ng hangin habang ako ay naka angat ang tingin uoang makita siya na nakaupo sa sanga.

Nagising ako mula sa aking pagkakatulog at na aalala ko pa kung ano ang nangyari sa aking panaginip. Si Alistair na iba ang katauhan. Ang ganda ng taglagas at ang nahuhulog na dahon na kulay kahel. Sobrang ganda.

Napagdesisyonan ko nang maligo at magbihis nang matapos. Nagluto na ako ng bacon at fried egg pagkatapos ay pinuntahan ko si kuya sa kanyang apartment para kumain.

Nang matapos kaming kumain ay agad naman akong pumasok sa loob ng kotse ni kuya at sumabay na rin sa amin si Elysian papasok sa aming eskwelahan.