I just can't Unlove you

Prologue

I can't unlove you!

I have to be honest with you. I think about you a lot. All the time actually , in the morning , at night , in the middle of my day is you , It's just always you.

Nabasa ko lang to sa news feed ko at agad nisave sa loptop ko , wala eh nakaka relate lang talaga ako.

Hays! Kenneth bat di ka parin ba nagtetext! Im worried!

Nahiga na lamang ako sa kama ko at tinitigan ang kisame hoping na bigla na lang umilaw ito at magpop-up ang pangalang Kenneth. Nababaliw na ko haha.

*Baby! Baby! Ako to ang gwapo mong boyfriend sagutin mo ang tawag ko pleaseeeee*

Shit! Napabalikwas ako ng bangon ng marinig ko ang cellphone ko! TUMATAWAG SI KENNETH!

*Baby! Baby! Ako to ang gwapo mong boyfriend sagutin mo ang tawag ko pleaseeeee*

Nakngtupa naman talagaaaaa , ngayon ko pa talaga hindi mahanap ang phone ko! Shit Sarina ba't ba napaka burara mo kababae mong tao eh. Hays!

*Baby! Baby! Ako to ang gwapo mong boyfriend sagutin mo ang tawag ko pleaseeeee*

"OO NA BABY! WAIT LANG NAMAN"

Napasigaw na lang ako sa sobrang frustration ko. Hinalughog ko na lahat magmula sa ilalim ng kama , sa cabinet , sa lalagyanan ng TV pero WALA! Mygad Sarina minsan na nga lang tumawag ang boyfriend mo sayo! Ayan wala na! Tumigil na!

Napaupo na lang ako sa kama na maluha luha ay hindi pala umiiyak na talaga ako! Sa susunod nga mag aayos na talaga ako ng kwarto. Banas!

*Baby! Baby! Ako to ang gwapo mong boyfriend sagutin mo ang tawag ko pleaseeeee*

Napabalikwas ulit ako sa pagkakaupo at pinakinggan kung san nanggagaling ang tunog , dahan dahan kung tinignan ang nasa likod ko at damn! shit! fuck! Sarina! Napapikit at napabuntong hininga na lang talaga ako. YUNG WALANGHIYA KONG CELLPHONE EH TUWANG TUWA NA NAG SHINE BRIGHT LIKE A DIAMOND SA TABI NG LAPTOP KO! Ghad sarina bat di mo to nakita kanina! Ganto ka ba katanga!

*Baby! Baby! Ako to ang gwapo mong boyfriend sagutin mo ang tawag ko pleaseeeee*

Kinuha ko na ang letche kong cellphone bago pa tumigil ito sa pagtunog. Kinalma ko muna ang sarili ko matapos kong makuntento na murahin ang sarili ko! Ghad!

"Uhm , hello baby!" Abo't tengang ngiti kong bati sa kanya

"H-hey mamaya na yan kenn- Wait babe sandali lang to- Baby" Napatigil na lang ako sa narinig ko sa kabilang linya , here we go again.

"Oh baby! Where are you? Are you with your friends?" Pinilit kong maging normal lang dahil kailangan. Kailangan mo sarina!

"Yeah Im with Ivan and Ecobe. Anyway I just call to tell you that midnight na ko makakauwi hmmm"

Napakagat na lang ako ng labi sa narinig ko , bahagya syang umungol! No! No! No Sarina don't cry! Just don't!

"A-a-ah ga-ganun ba. Uhm sige di mo naman na kailangan pang magpaalam ba-baby eh"

Napapikit na lang ako. Shit sarina anong boses yun!

"Diba yun naman ang gusto mo? Ang magpaalam ako? Hmmm -Ah -Bye na baby"

Then he hung up.

Unti unti akong napaupo sa bedside table ko napatakip ako ng husto sa mukha ko para di sila magsihulugan. No no Sarina not again!

Pero wala! Wala di ko na kaya napahagulhol na lang ako sa sakit! Sa sobrang pighati! Go on , brace yourself Sarina! tama nga naman sya ginusto mo to. Ginusto mo to! Wala kang dapat sisihin kundi ikaw at ikaw lang rin. Tama na bang dahilan ang sobrang pagmamahal ko sa kanya. Tama Sarina , tama lang ang desisyon mong ito.

It's just that , I just can't unlove you Kenneth!