Broken Destiny

Chapter 1

Chapter 1:

Kyte's point of view

"We must know that we have been created for greater things, not just to be a number in the world, not just to go for diplomas and degrees, this work and that work. We have been created in order to love and to be loved."
—mother teresa.

.................

"We gain strength, and courage, and confidence by each experience in which we really stop to look fear in the face... we must do that which we think we cannot."
—eleanor roosevelt

.................

"Optimism is the faith that leads to achievement. Nothing can be done without hope and confidence."
—helen keller

.................

"We have a powerful potential in our youth, and we must have the courage to change old ideas and practi—"

"Kyte?!"

Oh. He's here na pala.

"Kyte? Hey! Are you here?! Nandito na si nana!"

Sinara ko ang librong hawak-hawak ko at nag-tungo sa pinang-gagalingan ng boses na yun.

Nandito ako sa garden. Halos kalahati lang ito ng mansion ni nana. Sa loob ng tatlong linggo naming paninirahan dito sa baguio, kung hindi kwarto ko, dito ako madalas mag-ubos ng oras. Anong ginagawa ko rito? Nagbabasa.

Pag naka-pasok ka sa garden na ito, masasabi mo talagang pinag-laanan ng oras at pera ang pagpapa-gawa nito. This is a maze garden. Dahil pag-pasok mo sa pinaka-gate nito sasalubong sayo ang iba't-ibang passages patungo sa pinaka-sentro nitong garden. Which is dun mo makikita ang kagandahan ng hardin na 'to.

Napapalibutan ng oak-leaf cluster ang mga pader ng garden. Sa labas pag nakita mo ito, Isang ordinaryong malaking bodega lang. Pero sabi nga nila, don't judge the book by its cover.

Sa sentro ng garden, may isang bench. Sa harap nito ay may brick fountain na hindi naman kataasan. Sa likod ng bench may makikita kang bilog sa pader. Malaking bilog at may naka-ukit sa loob na babaeng serena na may apoy sa magkabilang kamay. Mayron din iba't-ibang structures kaya kahit ako, hindi ma-recognize ang ibig sabihin ng naka-ukit doon.

Madami ka ring makikitang iba't-ibang bulaklak kaya may mga paru-paro rin dito.

Nang makalabas ako sa isang passage nakita ko ang isang lalaking matangkad na naka-sandal sa entrance ng garden. Katamtaman ang pangangatawan, black messy hair, may salamin sa mata, naka-white shirt, at jogging pants. May hawak din itong makapal na libro.

Nang maka-lapit na ako ng tuluyan sa kaniya... "Goodness gracious! Ang tagal mo naman lumabas kyte, kanina pa nag-hihintay si nana." He murmur.

"Eh? What would you expect, kiel? Maze garden 'to. And by the way, stop murmuring malayo tayo sa mansion" Nag-simula na kami mag-lakad palabas sa maze garden. Oh. I forgot to tell you, pag lumabas ka sa maze garden hindi ka pa tuluyang makakalabas, dahil dadaan ka pa sa mala-gubat na daanan. aakalain mo nasa gubat ka sa sobrang dami ng punong naka-palibot rito. Mga 5 minutes bago ka tuluyang makalabas. Ang garden na kasi yon ay for private lang. Walang pwedeng pumunta doon bukod saming mga kamag-anak ni nana.

Hinablot naman ni kiel yung librong hawak ko kanina pa. "Some leaders are born women.." Basa niya sa cover ng book.

"Tapos kana agad sa Goosebumps? Parang nung isang araw mo lang yun sinimulan may bago na agad?" He chuckle habang binabalik ang libro sakin.