Urbex z Przyjaciółmi

Przygotowania

Niedaleko mojego placu był tak zwany psychiatryk stary szpital zmieniony na przychodnie lekarską a potem opuszczony. Ja (Irek) wraz z moim przyjacielem Tomkiem kiedyś często tam wchodziliśmy lecz nigdy do piwnicy Teraz w roku 2017 postanowiliśmy się tam włamać i troche poszperać więc zaczeliśmy przygotowania. Rafał (@Nowy23514)lub(RafaFabicki)
wzioł plecak do którego wsadziliśmy nóż ktury kupiłem za 15 złotych w pobliskim sklepie i tzw : Grzegorza który był nogą od jego starego stołu oraz każdy z nas po latarce. Gdy zaczeliśmy iść w strone psychiatryka Oliwier powiedział że czuje jakby ktoś na niego patrzał ale nie zwróciliśmy na to uwagi 10 minut później staliśmy przed oknem z wygiętymi kratami gdy zaczeliśmy wchodzić Tomek rozcioł sobie mocno rękę a że mieszkałem niedaleko to poszliśmy szybko do mnie i obandażowaliśmy mu ręke po czym wyszliśmy i zaczeliśmy wchodzić do psychiatryka.
Oliwier - Ciemno tu
Ja - No i to w Ch**
Oliwier- Boje się
Rafał- Nie masz czego
Nagle usłyszeliśmy wielki Huk Tomek krzyknoł ze strachu szybko weszliśmy do pokoju obok i zamkneliśmy drzwi o dziwo był inny niż kiedyś. Teraz był czysty i pomalowany na środku leżał wielki metalowy stół jakieś dziesięć minut staliśmy w ciszy po czym Oliwier powiedział
Wychodzimy z tego zasranego budynku
Tomek - Nie dopiero weszliśmy
Ok odparł Oliwier po czym każdy wyszedł z pokoju poszliśmy w góre byliśmy już na 4 pietrze ciężko było się tam dostać gdyż każdy musiał dużo skakać i zaczeliśmy oglądać była już 19.27
Obejście każdego pokoju na 4 i 3 pietrze zajeło nam godzine każdy miał czas do 22.30 bo robiliśmy u mnie nocke była już godzina 20.41 tak na oko bo dobrze nie pamiętam musieliśmy sie pospieszyć więc bardzo szybko obeszliśmy pozostałe dwa piętra i znalezliśmy się przy drzwiach do piwnicy każdy weszedł i nie byliśmy zadowoleni tylko zesrani . Piwnica była ogromna i cała chyba w krwi  zesrani szliś my dalej nagle oliwier powiedział ze słyszy czyjś głos dobiegający z pokoju nie daleko nas wyciągliśmy nóż i grzegorza podeszliśmy i zobaczyliśmy człowieka ktury karmił psy chyba ludzkimi kośćmi każdy uciekł