O gün kalkmistim.En alt kata indim ve evde kimse olmadigini gördüm. Tüm odalara girdim fakat kimse yoktu.Korkudan disariya ciktim ve mahallede kimsenin olmadigini gordum.Gidebildiğim kadar uzağa gittim.Kimseyi bulamiyordum.Kafayi yiyecektim.Eve geri döndüm.başim ağriyordu. Yapacak hicbirseyim yoktu. Televizyon,telefon,bilgisayar gibi aletler açilmiyordu.Orada kendimi kesesim gelmişti ve kendime dedim ki ; madem kimse yok , madem kendimi öldurecegim, o zaman en cok istedigim seyi yapip ölmek isterim.Yola koyuldum ve yüksek bir yere ciktim ve kagittan kanat yaptim. 1 saat surdu , fazla külüstürdü lâkin , bunu becerecektim.Allahuekber diyerek atladim. Süzülemiyordum, o anda ölevercektim fakat yakinda bir deniz gördüm.Zorlansamda denize atladim. Kurtulmustum fakat hayal kirikligina uğramistim.Kaç kere denedim fâkât olmuyordu. Pes ettim ve kagiti yirtip attım. Aklima fikir gelmisti ama cok zordu. Nasil yapacagimi bilmiyordum. Uçak YAPACAKTIM!!! O anda aklima Efsane bir fikir gelmişti.Neden bir uçak yapmaya zahmet edecem ki !? Havaalanina gittim ve bir uçaga bindim. Nasil kullanacagim hakkinda zerre fikrim yoktu fakat Allah Bismillah diyerek kalktim. Basarmistim! fakat dusuyordum. Sade bir düşüş ile ölmek istemiyordum. paraşutumu açtim ve takla atarak yere kafa attim. Tam attigim zamanda alarm çaldi ve uyandım. Sinirden ULAN diye bagirdim.annem sağar oldu. Babam niye bagriyorsun salak dedi. Ona ali tokati attim ve kendinden geçti. kendimi sniper ile öldürdüm.
