Bugün farklı bir hava vardı İzmir'de her daim güneşin görüldüğü şehirde bulutlar egemenlik sürüyordu adeta. Asuman her zamanki gibi kordonda yürüyüşte idi. Hava ister yağmurlu ister karlı olsun - ki İzmir 'de pek kar yağmazdı - bu huyundan vazgeçmez her sabah denizin tuzlu havasını içine çeke çeke yürümeyi kendine vazife bilirdi. Pastaneye annesine yardıma gitmeden önce medreseye uğramak istedi abisini öğretmenlik yaparken izlemek çok hoşuna gidiyordu. Onun öğrencilerinden biri olmayı çok isterdi lakin aileler kızlarının okumasını pek tasvip etmiyorlardı onun ailesi ise tek kız Asuman olacağı için münasip görmüyordu bu durumu. Birgün abisinin yerinde kendisinin olacağına inanarak hayallere kapıldı . Medreseye gelmişti lakin içeride hic öğrenci yoktu.Abisinin onları bir yere götürdüğünü düşündü yinede hademeye nerede olduklarını sormaya karar verdi
- Faruk efendi abim ve öğrenciler neredeler ?
- Sizin haberiniz yok mu küçük hanım bildiri okunur sokaklarda bas bas meydana gittiler . Asuman hızla meydana yöneldi . Meydan mahşer yeri gibiydi o sırada bildiri okuyan askeri duydu
" SEFERBERLİK İLAN EDİLDİ ELİ SİLAH TUTAN HERKES CEPHEYE ÇAĞIRILIYOR TEKRAR EDİYORUM "
daha fazla dinleyemedi Asuman olmuştu Osmanlı yeni bir savaşa giriyordu . İçi daraldı kendini en sevdiği yere her sıkıldığında geldiği yere kordona sürükledi . Düşünüyordu ülkesinin , milletinin halini düşünüyordu . Erler askere giderde kadınlar neden aşağı kalırdı. Bir şeyler yapmalı onlara destek olmalı vatanın savunmasına bir katkısı olmalıydı . Eli silah tutmazdı zaten Asuman bir cana kıyamazdı derin düşüncelere dalarak denizi izlemeye koyuldu ...
YOU ARE READING
MEMNU
Historical Fiction-Neden gözlerime bakamıyorsunuz ? - Çünkü şuan bakmam gereken yer yaranız - O vakit kalbime bakmanız icap eder zira açtığınız asıl yara orada Bir yanda vatanı duruyordu Asuman'ın müdafaa etmesi gereken belki uğruna ölmesi gereken lakin diğer taraft...
