"Nasıl bilirdiniz?" sorusu kulaklarımda yankılanıyordu.
Cevap veriyorum.
"Bilememişim"
Bildiğim herşey beni yol ortasında bırakıyordu çünkü.
Bilmediklerim elimden tutuyordu ve buz kesiyordu içim.
Hayrete düşüyordum..
Söyleyecek çok şey vardı, içimde atacak yer kalmadığından, savuruyordum sağa sola sessiz sessiz.
Göz göre göre ateşe yürüdüğüm hevesim, kursağıma bile gelememişti.
Ben gidememiştim..
Ve sizin o bütün gülüşleriniz, bütün derinden sevişlerinizin yalan olduğunu bilememiştim
Şimdi kutluyorum elimde bir buket çiçekle, bana geçmiş zamanlı cümleler kurdurmayı başaran herkesi.
KAMU SEDANG MEMBACA
Maviden Bir Eylül
PuisiAdamlar kadar hakikatli ve kuvvetli bir aşkla şiir yazar şiir gibi kadınlar..
