The Prince of Agartha

Chapter 1: Self-control

Chase Evans

   "Elise, why don't you take a break?" Elise looked at me as I pretended to scan my book.

   He gave me a small smile, "I'm afraid I can't do that your highness. Ever since you were caught last week trying to sneak out of this castle, the King gave me a strict order. Who knows when you might try to disobey the King again."

   I sighed and ran my fingers through my raven messy raven hair. Huminga ako ng malalim para pigilan ang sarili ko sa pagwala. Di pala genun kadali yun, tsk. Kasalanan toh ni kuya eh. Nahulog ako sa patibong niya. Paano na tuloy ako makakalabas?

   "Then would you please leave the room? Gusto ko ng privacy."

   Ngumiti ulit si Elise. "Sorry Prince Chase. Di ko rin yun pwede gawin. Baka po kasi sa bintana kayo dumaan."

   I groaned, "Sa taas ng Kastilyong ito, di ako tanga para dumaan dun. That's fucking suicidal!"

   "Your language, your highness." I bit my tongue to prevent myself from cursing once more.

   Nakakairita na kasi! Nasasakal na ako sa kanila ha!

   "Tawagin mo na lang si Ethan and take your day off."

   Elise smiled again and bowed before excusing himself. Tingnan niyo! Lalabas din pala ang dami pang satsat. Sinarado ko ang libro na binabasa ko (kunyaring binabasa) at inumpog ang ulo ko sa lamesa. Alam kong chance ko na para tumakas pero di muna ngayon. Mas gusto ko si Ethan kung magbantay sa akin. He is my friend and he treats me one too. Di niya akong tinatratong prinsipe pero alam niya ang limitasiyon niya. Di katulad nitong si Elise, dinaig pa ang asong masunurin.

   Tumayo ako at umupo sa bintana. Nasa study room ako ngayon at ang daming libro ang pinapaaral sa akin ni kuya. At tulad ng sinabi ko, di ko yun inaaral. Sinong magaaral ng pitong libro na halos dinaig pa ang kapal ng dictionary.

   I sighed and stared at the village below. Marami ulit tao dito at halatang masayang masaya sila. Kahit yung mga magtitinda sa tabi tabi, wagas kung makangiti. Maraming pamilya ang paikot ikot at batang mga naghahabulan. Rinig mo rin ang ingay at masasayang kantahan sa baba. 

   Dito, tanaw mo ang malaking tower sa taas ng isang burol. Yun ang tinatawag na Sight Tower. Tuwing gabi, maramng tao ang nasa tower dahil maganda ang view nitong village lalo na pag madilim dahil ang mga ilaw ng Kastilyo ang nagsisilbing liwanag ng buong bayan. 

   Matagal ko ng gustong puntahan yan pero di pwede. The villagers don't know that I'm the second Prince of Agartha. Pag pumunta ako sa tower na yun, makikilala ako dun kasi kalimitang nandun ang mga royalties sa ibang kingdom. Pag nakilala nila ako, malamang kakalat yun sa bayan at malamang ituturing ako ng mga villagers na parangisang Diyos. 

   Malaki ang village at maipagmamalaki ko ito. Tuwing nababa kasi ako diyan, marami akong napapansin at natututunan. Di nga alam ni Dad na nakapag hawak na ako ng kaldero. Mababait ang mga tao diyan at matulungin. Kahit isang linggo na akong di bumibisita, miss ko na agad sila. 

Hinahanap kaya nila ako?

   "Hoy! Tulala ka diyan?" Nagitla ako ng marinig ko ang nakakairitang boses na yun. Humarap ako sa nagsalita at nakita ko ang isang binatang brownish ang buhok. Ngumiti siya ng malawak sa akin at kumaway.