İLK BEKLEYİŞ

bekleyiş

Bir gece yine ağlıyodu onu bekliyordu ,bir umutla bekliyodu gözlerini,kokusunu bekliyordu bide onun en güzel gülüşünü...
Okul her zamanki gibi normal ve sıkıcı gidiyordu fakat güzelleştiren hep onu görmek için beklediği tenefüsler di,hayat geçiyordu acılar içinde kalıyor dışında ise gülücükler hep zorla olan fakat güçsüz görünmek istemiyordu arkadaşlarına bile anlatmadığı okadar çok şey vardiki açık sözlü olsa bile,içinde hep bi şey saklardı söyleyemediği...
Gülüşü nü gördüğü an ne acı kalır ne dert sadece bir gülüşü kalırdı. Herkes der halen daha erken  belki ilerde yenisini sevicen seni mutlu edeni fakat, onun gibi hayata bağlayan bir gülüşü okula giderken sıkılarak değil,hep bi umutla gittiği işte bu olmayacak