Yine yalnızdım yine kimsesiz yine sahipsiz. Hayatta hiç mi istediğimiz olmaz hiç mi kimse bize güvenmez.
Yine gelmiştim dert ortağımın yanına sessiz sakin korkutucu uçuruma kaç kere burdan kendimi atmayı düsündüm ama yapamadım. Bu arada kendimi tanıtmayı unuttum ben Defne yalnızlar prensesi kızıl defne..
Omerden
Yine kafa dağitmıştım artık rutin haline gelmisti cektigim ask acıları arkamdan kazılan kuyular bıkmıstım. Kendimi uçsuz bucaksız bir uçurumun yanında bulmuştum. Yavaş yavaş ilerlemeye başladım ileride bi kız vardı kızıl kız sanki ağlıyor gibiydi. Kendimden emin olmak icin biraz daha yaklaştım kızıl kıza sanki gökten düşmüş kızıl melek gibiydi. Saçları adeta ay ışığında parlıyordu nedense içimde bi kıpırtı hissettim.
Kızıl kıza daha çok yaklaştım galiba bi sopaya basmış olmalıyım ki kızıl kız bana doğru baktı . Yüzü sanki özene bözene yaratılmış kusursuz birisiydi kafamı kıza döndürmemle kızın kendini uçurumdan atması bir oldu..
ACABA ÖMER DEFNEYİ KURTARAKCAK MI???
Evet arkadaşlar bu benim yeni hikayem ve ilk hikayem insallah beğenirsiniz 🤗🤗🤗
YOU ARE READING
Arkamdaki Hayalet
FanfictionKız gözümün önünde birden kendini denizin soğuk sularına bıraktı
