“Şey” nedir?
Şey; ifade edemediklerimizdir.
Şey; anlatmak isteyip de kelime bulamadıklarımızdır.
Şey; kurtarıcıdır.
Şey; kaçıştır.
Şey; sığınmadır.
Şey; edeptir.
Şey; edepsizliktir.
Şey; cehalettir.
Şey; bilgidir.
Şey; belirsizliktir.
Şey; zaman kazandırıcıdır.
Şey; zaman öldürür.
Şey; dünyanın en kötü kelimesi,
Şey; dünyanın en güzel kelimesi,
Şey; dilimizin yarım kalan kelimesidir.
Şey; adı konamamışlardır daha.
Şey; su gibidir. Girdiği kabın şeklini alır.
Şey; yalnızken ve tekken, tıpkı insan gibi, hiçliğin en güzel örneğidir.
Şey; kafa dağınıklığıdır.
Şey; ııımm, şey işte!...
Bu şey, öyle bir şeydir ki, kendisini anlattırırken bile kullanmadan
edemezsin, nasıl bir şeyse!
Şey; yokluğu her şeyle dolabilen tek şeydir.
Şey; kimi zaman bir şey, kimi zaman birkaç şey, kimi zamansa birçok
şeydir.
Bazıları şeydir.
Şey; varlığın kendisidir.
Şey; yokluğun işaretidir.
Şey; hiçbir zaman çözülemeyecek bir kavramdır.
Şey; tanımsızdır.
Şey; sırdır.
Şey; ne idüğü belirsizdir.
‘Şey, hem her şeydir, hem de hiçbir şey...’
Ve şey, kitaptır...
