Πάλι αυτός ο ήχος ...πάλι αυτό το τραγούδι προσπαθεί να με κάνει να ξυπνήσω απο το γλυκό και ήρεμο μου ύπνο και να αποχωριστώ το κρεβατάκι μου γι' ακομα μια φορα....Ομως ξέρω οτι πρεπει να ετοιμαστώ για την πρώτη μέρα της 2ης χρονιάς μου στο λύκειο...Δεν μπορώ να πιστέψω οτι σε 2 χρόνια θα είμαι πλέον ενήλικη...Με τα χίλια ζόρια σηκώνομαι και κατευθύνομαι στο μπάνιο για να πλύνω το πρόσωπο μου και τα δόντια μου.Αφου το κάνω κατευθύνομαι προς στο δωμάτιο μου για να δω τι θα βάλω ...αφου καταλήγω σε ενα μαύρο ψηλομεσο σορτσάκι με την αγαπημένη μου άσπρη κοντή μπλούζα και στα άσπρα σταρακια μου παίρνω το κινητό και την τσάντα μου για να βαλω τα βιβλια μετα τον αγιασμό μεσα και κατευθύνομαι προς την κουζίνα για να φαω πρωινό με τους γονείς και τον κατα 1 χρονο μεγαλύτερο αδελφο μου τον Liam...
"Καλημέρα σας.."λεω απευθυνόμενη σε όλους όσους ειναι στον χωρο της κουζίνας
"Καλημέρα γλυκια μου.Κάτσε να φας το πρωινό π έφτιαξα για εσας και τον πατερα σου"λέει η μητέρα μου τηγανιζοντας μια κρέπα ακόμα..
"Καλημέρα κεφτεδακι..Πως νιώθεις που θα πας Δευτέρα Λυκείου?"λεει ο αδελφος μου προσπαθώντας να με κάνει να αγχωθω για την ολη διαδικασία του διαβάσματος...ομως εγω δεν ασχολούμαι με τα λογια του και ρωτάω την μητέρα μου που ειναι ο πατέρας μας..
"Κορίτσι μου εχει παει να πάρει λιγα πορτοκάλια ακόμα γιατί τελείωσαν και δεν ήταν αρκετα αυτα που εχω για τον χυμό σας..."προσπαθεί να πει καθώς προσέχει μην καει ρίχνοντας λίγο απο το μείγμα για τις κρέπες στο τηγάνι..
Αφου εφαγα και έπλυνα τα χερια μου κατευθύνθηκα προς το μπανιο του κατω ορόφου για να φτιαξω τα κόκκινα μαλλια μου..Αποφάσισα να τα κανω μια κοτσίδα με μερικές τουφες να προεξέχουν απο το κεφαλι μου..Ετσι μετα απο την ολη διαδικασία τηλεφωνώ στην κολλητή μου την Lydia για να βγει απο το σπιτι της σε 2 λεπτα να περασω να την παω για να παμε σχολειο...Αφου της τηλεφώνησα κατευθύνθηκα προς την κουζίνα για να ενημερώσω τους γονεις μου οτι θα παω με την Λυδία σχολειο σήμερα.Ετσι μετα αφου χαιρέτησε τους γονεις μου..ναι ήρθε και ο πατερας μου απο το μανάβικο...και τον Λιαμ πήγα προς την πόρτα αλλα ετσι οπως την άνοιξα ειδα το αγόρι που μου εχει καταστρέψει τα παιδικα μου χρονια με τους χειρότερους τροπους..γνωστός και ως Harry Styles ο "γόης" του σχολείου...με τις μακριές καστανες του μπουκλες να πέφτουν αναλαφρες στου ώμους του και τα πράσινα ματια του που με μια ματια εχουν κανει καθε θηλυκό να τον ερωτευτεί,τα πολλα τατουάζ που αγκαλιάζουν το γυμνασμένο σωμα του..και το αξιαγάπητο αλλα θανατηφόρο χαμόγελο που συμπεριλαμβάνει 2 λακουβες απο την μια πλευρα του..με κανει ακρη για να περάσει μεσα στο σπιτι χωρις να μου πει ουτε ενα Καλημέρα.Οχι οτι με νοιάζει αλλα τελος παντων...τον αγνοώ και παίρνω το δρομο για το σπιτι της Λυδίας..μετα απο 2 λεπτα φτάνω έξω απο το σπιτι της βλέποντας την να με περιμένει με τα χερια ανοιχτά έτοιμα για μια αγκαλιά..αφου την βλεπω τρεχω πανω της και την αγκαλιάζω γελώντας...ετσι περασε ολη η διαδρομή προς το σχολειο..με γέλια και χαρες..Οταν φτανω στο σχολειό κανω σήμα στην Λύδια προς την παρεα των 5 ατόμων..Του Caleb,του Noah,της Tess,της Ariel και του Zed..
Αφου χαιρετησαμε τα παιδια πήγαμε στην αυλη για να γινει ο Αγιασμός..Μετα απο 2 ωρες αναμονής για να πάρουμε τα βιβλια καταφέρνω να γυρίσω σπιτι για να παρω ενα μικρο(ναι θα θελε)υπνο πριν βγω με τα παιδιά το βράδυ για καφε..Ετσι οπως γύρναγα μονη μου άκουσα μεσα στην ηρεμία,βηματα απο πισω μου...δεν εδωσα σημασία και εκανα πιο γρηγορα βήματα....αλλα οσο πιο γρήγορα πήγαινα εγω τοσο πιο γρήγορα πηγαινε και αυτος απο πίσω μου...ξαφνικά νιωθω ενα χερι στο στόμα μου να μου σταματάει την ανάσα και εγω να χτυπιεμαι σαν χταποδι εξω απο το νερο...οταν καταφέρνω να ξεφύγω γυρνάω να αντικρίσω ποιος στο καλο ηταν αυτος και γιατι γελάει σαν κατσίκι..Ετσι οπως γύρισα να δω το μετάνιωσα πικρα...ηταν ο HARRY...αυτο το παιδι με τρελαίνει με μονο μια λεξη..μπορει να με νευριασει χωρις να κανει τιποτα...απλα κι έτσι γιατι η μούρη του ειναι τοσο γλυκιά σαν σκατουλες με ζάχαρη..εγω είχα γινει κόκκινη απο τον θυμο μου ετσι αρχισα να του φωναζω..
"ΑΓΟΡΙ ΜΟΥ ΠΑΣ ΚΑΛΑ ΚΌΝΤΕΨΑ ΝΑ ΠΕΘΑΝΩ..ΕΙΣΑΙ ΤΡΕΛΌΣ ΓΑΜΩ ΜΗΝ ΜΕ ΞΑΝΑ ΑΚΟΥΜΠΉΣΕΙΣ ΠΟΤΕ"
"ηρεμησε ρε τίγρη..δεν σου εκανα και τιποτα για να μιλας ετσι..μια πλακα εκανα"
"ΡΕ ΕΣΥ ΜΙΑ ΠΛΑΚΑ ΕΚΑΝΕΣ ΑΛΛΑ ΕΓΩ ΚΟΝΤΕΨΑ ΝΑ ΠΑΘΩ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΌ"
"καλα οκ πες στον λιαμ στις 6 να ειναι ετοιμος θα περασω να τον παρω να παμε για καφε"
"ΠΩ ΑΝΤΕ ΧΕΣΟΥ..και οκ θα του πω"
καπως ετσι τελειωσε η κουβέντα μου με το χαζο παιδι...μετα απο 2 λεπτα εφτασα σπιτι μου για να κοιμηθω και να ετοιμαστώ για το απόγευμα...
~ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΥΠΝΟ~
"Γλυκια μου ξυπνα πρεπει να ετοιμαστεις για την βολτα"λεει γλυκα η μαμα μου
"Τωρα να σε 2 λεπτα.."
"ΕΙΠΑ ΞΎΠΝΑ ΤΏΡΑ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΓΊΝΕΙ ΧΑΜΟΣ"
"καλα ντε μην τρελαθεις κιόλας"
Αφου ετοιμάστηκα τηλεφώνησα στο Zed για να ερθει να με παρει μιας και οι αλλοι ηταν εκει απο πριν..ετσι μετα πο 5 λεπταηταν εξω απο το σπιτι μου και ξεκινήσαμε προς την καφετέρια που ειναι τα παιδιά
"Είσαι πολυ ομορφη σήμερα"
"AW thnx Zed"
"Σκασε μωρη με τα αγγλικα ελεος...θα το πάρεις το πτυχίο χωρις να μας πριζεις"αφου αρχισα να γελαω σαν χαζο ξεκινησε κι αυτος με το γέλιο μου(ναι εχω γελιο σαν παρλιακο)
Ετσι περασε και ολο το απόγευμα με γέλια και χαρες απο ολους μας
Αφου ειπα καληνύχτα στα παιδια ξεκίνησα με τον Zed προς το αμαξι για να παμε σπιτι...αφου εφτασα σπιτι αλλαξα και επεσα για υπνο χωρις 2η σκεψη..αλλα πριν ρυθμισα το ξυπνητήρι στις 7 παρα 10...μετα απο αυτο έπεσα στα χερια του υπνου κανοντας με μια γλυκιά αγκαλιά
Λοιπόν κοριτσια αυτο ειναι το πρωτο Κεφάλαιο της ιστοριας μου...οι χαρακτήρες δεν ξερω ακομα ποιοι θα είναι αλλα μεχρι τοτε φανταστείτε τους οπως θέλετε❤Επίσης επειδη ειναι η πρώτη μου ιστορια θελω να μου πείτε που κανω λάθη για να βελτιώσω εγω για να εχετε μια πιο καλη και ευχάριστη ανάγνωση❤
Love,Μαρία
*κορίτσια μου αν δεν εχουν αλλαξει τα ονόματα του Σταύρου και του Χρήστου τοτε συγγνώμη...εχουν γίνει κατι μικρες αλλαγες και πλεον ο Σταύρος είναι ο Noah και ο Χρήστος ειναι o Caleb...ΣΥΓΓΝΏΜΗ ΑΝ ΕΧΕΤΕ ΜΠΕΡΔΕΥΤΕΊ❤❤❤❤
YOU ARE READING
"My brother's best friend"
Fanfiction"ΜΟΥ ΓΑΜΗΣΕΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΚΆ ΧΡΟΝΙΑ ΓΑΜΩ ΤΟ ΚΕΡΑΤΟ ΣΟΥ..ΔΕΝ ΣΟΥ ΦΤΑΝΕΙ ΑΥΤΟ ΘΈΛΕΙΣ ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΧΡΌΝΙΑ ΝΑ ΧΑΛΑΣΕΙΣ...ΜΗΝ ΜΟΥ ΜΙΛΑΣ..ΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΊΝΕΙΣ?" ειπα στον Harry για μια ακομα φορα πιστευοντας οτι θα σταματήσει να με ενοχλει...αλλα Όχι.. "Σε παρα...
