Masal'sız Hayat #wattys2017

ALIŞMAYA BAŞLAMAK

Zaman ne acı şey ama iyi ki geçiyor dediğimiz noktalar oluyor.Aşıksanız ve terkedilmişseniz üstelik ihanet ile gittiyse giden sizin hayatınızdan  sonsuz kalıcı gözüyle baktığınız insansa bunu yapan iyi ki diyorsun zaman iyi ki geçiyor. Acısı diniyor iyi ki alışmak kelimesi var. Ama bu cümleleri kurmak yazıldığı kadar kolay olmuyor tabi... ben tam üç sene sadece yaşadım yaşamak denirse tabi buna kim var kim yok silindi hafızadan zaten kimsenin de bir önemi kalmamıştı hayat bulduğum insan yoktu... ilk zamanlar ayrılık kabullenilmedi zaten kim o artık yok derse iyi o halde sana da güle güle sende yoksun denilip çıkarıldı.eyvallah kelimesi aktifleştirildi ve herkese kolayca uygulandı. Zaman durmuyordu tabi akıyordu başka insanlar için hızlıca senin için çok yavaş... Hayatın da olabilmek için tonlarca insan çıkıyordu karşına ama kati sürette kimseye bu fırsat verilmiyordu duvar üstüne duvar örüldüğü için insanlar arkandan ne kadar kendini beğenmiş burnu havada o kız mı hiç yanaşmayın o kimseyle muhattap olmuyor gibi kelimeler savurmaya başlamıştı.Ama kimse yarası vardır belki demedi hiç...belki bir gideni vardır hoşçakal diyemediği demedi hiç kimse... belki içinde bir yerde öldürmek istemediği birini öldürmek zorunda kalmıştır demedi, belki acısı hala tazedir kabullenememiştir demedi belki birini çok sevmiştir de o da çok sevmenin iyi bir şey olmadığı öğretmiştir demedi kimse.. koca koca ön yargılarını koca koca ukala kelimeleri ile süsledi herkes... Herkes iyi tek kötü ben oldum tam koskocaman üç sene o hayatımdayken mücadele ettiğim şeyler yetmiyormuş gibi bir de o gittikten sonra bana miras bıraktığı şeylerle mücadele ettim. Ondan nefret etmemek için gittiyse haklı sebebleri vardır gibi cümleler kurarak kendimle savaştım insan başka bir insanla çok kolay savaşabilir inanın buna ama kendisi ile savaşmak çok zordur. Galip gelen kendiniz olursunuz ve yenilende yine sizsinizdir...Yaralarına iyi gelmek için kendi yaralarınızı ertelediğiniz adam yok artık aman ne muazzam şey... Boşver gittiği yerde mutlu olsun diyenler oldu ne 'mutlu mu ?' olsun... yok ya ben burada acı çekerken o mutlu mu olsun diye bağırmak yerine olsun tabi demek kolay olmuyor çünkü o tür bir cümle kuran insan sizi hiç anlamayan insan türüdür o türlerden uzak kalmak lazım,imkansız biliyorum çünkü aşık olduğunuz adam gittiğinde sizi anlayan bir çok insan da sanki onunla gidiyor nesli tükeniyor onların da.. Her yeni güne bir umutla uyanıyorsunuz. sesli de olmasına rağmen telefon defalarca bir bildirim gelmiştir de belki duymamışımdır diye  bakıyorsunuz. Çalıştığı dükkanın önünden defalarca geçiyorsunuz pardon geçemiyorsunuz öyle hayal kuruyorsunuz ama yapabildiğiniz şey onu uzaktan gözlemleyebilmek oluyor. Görmek istediğiniz gibi görüp onu ayy canım kilo vermiş sanki yüzünde de uykusuzluk mu var uyuyamıyor demek ki oda diye acı teselliler kuruyorsunuz kendinize sonra koskocaman bir gülümse gülümseme dedim pardon kahkaha olucaktı birazcık takip ardından mutlu olduğunu görmek dön tekrar başa ayna karşısına geçip o mutlu de kendine kaldı mı elinde koskocaman acı ve nefret şimdi acı mı çekmelisin yoksa o  bensiz mutlu deyip ondan nefret edip hayatına devam mı etmelisin.. İşte başladı mı kendinle savaşın... başbaşamızın kendinle şimdi bağır çağır istediğin kadar ağla hatta gecelerini gündüzlerine kat ne işe yarıcak bu döndürücek mi onu hadi döndü diyelim bir kere yarıyolda bıraktı o seni yeniden sevebilecekmisin sevdin diyelim peki ya güvenebilecek misin... Bu ve daha nicesini türetebildiğim sorularla savaşmak ...Ne yaparsanız yapın acınız geçmiyor alışıyorsunuz.Bir sabah uyanıyorsunuz ve özleseniz bile dönmesi  için  çabalamıyorsunuz. BU sefer bitti mi yani son buldu mu yasım kaldığım yerden devam edebilir miyim diyorsunuz ama o iş öyle de olmuyor. ee kolay mı bir savaştan hem gazi hem şehit olarak çıkmışsın... İçinden bir ses dur diyor sana dur henüz hazır değilsin... İşte o zaman anlıyorsun kendinle savaşın bitse bile onunla savaşın bitmeyecek hiç zaman işte tam da bu yüzden alışmak kelimesi iyi ki var diyorsun çünkü unutmuyorsun, açtığı yaraları silemiyorsun  ama alışıyorsun...