Dünyanın Sonu #watty 2020

1.Bölüm(huzur bozuluyor)

Merhaba arkadaşlar bu kitap benim ilk kitabım haliyle acemi biriyim. Ama oldukça eğlenceli bir kitap olduğunu düşünüyorum. Kitap faruk karekterinin ağzından yazılıyor. İyi okumalar :)

Kaderin yönündeyim. Hayatımın en zor rolündeyim. Ama unutma bu bir oyun değil!

Okulumuzun dönem tatil'i yeni yeni bitmişti. Sabahın ilk saatleri ile uyanmıştım. Erken uyanmak benim için oldukça sinir bozucu bir şey'di. Hem zaten okulla falan pek arası olan gençlerden değilim,daha çok sporla ilgilenen biriyim. Aşırı sosyal bir insan olduğum söylenemez. Asosyallik benden sorulur diyebilirim. Okula gitmek için dışarı çıktım ve Kardeşim diyebileceğim bir arkadaşımla yani Ömer ile buluştum. Sohbet muhabbet okulumuzun yoluna düşmüştük. Fakat yolda yürürken bir şeyler dikkatimizi çekmişti. İnsanlar fazla hızlı hareket ediyorlardı. Herkes sokaklarda durmadan koşuşturuyordu. Açıkçası sabahın bu saatlerinde sokaklar sakin olur diye düşünmüştüm. Biz okula giderken sınıf arkadaşımız kerem'i gördük.

''Hop kerem bi dur be kardeşim. Ne oldu lan nereye gidiyorsun.'' dedim. Çok endişeli görünüyordu. ''Okul o tarafta değil. Hadi bizimle gel kardeşim.''

''Ne okulu evinize gidin. Olanları duymadınız mı?.'' Dedikten sonra hızla yanımızdan uzaklaştı.

Ömer ile bir an yüz yüze bakıştık. Keremin kafayı yediğini düşünüyordum. Neden bahsettiğine dair hiçbir fikrim yoktu.

''Dostum ne saçmaladı bu kerem'' dedim. 

''Bilmiyorum ama endişelenmedim değil yani. Eve gidip bir baksak mı?''

''Aynen gidelim. Yalnız bundan bir şey çıkmaz ise kerem'in benden çekeceği var ona göre.'' 

Ömer ile eve geri döndük. Onunla vedalaştım ve merdivenlerden yukarı çıktım. Kapıyı 3. kez çaldıktan sonra annem kapıyı açtı. Telaşlı bir şekilde içeri girmemi istedi. Bu şekilde kötü birşeylerin olduğunu hissetmiştim. Oturma odasına doğru yürüdüm. Kapıyı açtığımda herkesin çok dikkatli bir şekilde televizyona daldığını fark ettim. Bende merakla televizyona döndüğümde ABD başkanının açıklama yaptığını gördüm.

"İnsanlık büyük risk altında!Bu duyuruyu tüm dünya dikkate almalı,ülkemde yapılan deneyler sonucu bir kaza meydana geldi. Çok tehlikeli bir virüs atmosferimizde hızla yayılıyor. Bu virüsün adı FI virüsü,bu virüs bulaştığı insanlarda bir mutasyon evresinin başlamasına sebebiyet veriyor. Onları öldürüyor,fakat ölü bırakmıyor. Yeniden yaşama döndürüyor,ama bu kez insan olarak değil,kana ve ete susamış son derece ölümcül bir canlı olarak döndürüyor. Bu virüsü kontrol altında tutmakta zorlanıyoruz. Tüm ülkeler kırmızı alarm moduna girmeli. Virüs çok hızlı yayılıyor. Güvenli bölgeler inşa edin,insanları sağlık kontrolünün ardından güvenli bölgelere nakil edin. Virüsün tedavisi için çalışmalarımız sürüyor."

Bu açıklama bende şok etkisi yaratmıştı. Korkutucu bir durumdu bu,ne yapmalıyım? Diye düşüncelerimle boğuşurken,telefonumun çaldığını fark ettim. Arayan Ömer'di.

"(Telaşlı ve soluk bir ses tonu ile) Haberleri izledin mi? Sence olabilir mi böyle bir şey?"

"Bilmiyorum. Böyle ciddi bir durumda ABD başkanının oyun yapacağını düşünmüyorum."

"Ne yapmalıyız sence? Evde oturup bekleyemeyiz."

"Dostum bizde diğer insanlar gibi erzak toplamalıyız. Elimizden başka ne gelebilir ki."

"Pekala yarın erkenden çıkalım o halde,görüşürüz"

"Görüşürüz"

Bu konuşmadan sonra telefonumu kapadım. Yarın bize uzun süre yetebilecek kadar erzak toplamalıydık. Evde huzursuz bir ortam baş göstermişti. Herkes beynindeki düşünceler ile savaşıyordu. Bundan sonra neler olucak? Ya tedavisi bulunamazsa? Bunun gibi daha bir çok soru vardı kafalarında, bende bu düşünceler ile boğuşur durumdayım. Yatağıma girip uyumaya çalıştım. Ama uyumama engel olan sorular beynimi zonkluyordu."Ya bu uyku rahat ve huzurla uyuduğum son uykuysa? Virüs ülkeme ulaşır mıydı acaba?"Bunları düşünürken gözlerimi kapayıp tüm bunların bir rüyadan ibaret olmasını diledim,uykuya daldım...