Yaşadığım süre boyunca hep başkalarını düşündüm. Beklentilerimi arkada bıraktım. Kimseden bir şey beklemedim. Doğrusu bu sanıyordum, çünkü yaşadıklarımı, yaşayamadıklarımı hep içimde sakladım. Ben en iyisini yaşatayım ki istemeye yüzüm olsun dedim. Verdim hep verdim, karşılığını alıp almadığıma hiç bakmadım. Kendimi hep erteledim kimsenin beni anlamadığını bildiğim halde. Herkesi mutlu etmek için hep çabaladım. Benim mutlu olmam gerektiğini unutmuşum meğer...
