Yol boyu uzayıp gidiyor sohbetimiz.
O kadar gereksiz uzatıyoruz ki kahkahalarımızı
Anlamayalım diye çırpınıyoruz anlamayalım,
Yalan olduğunu .
Gün geçtikçe sever misin acaba diyorum
Sevmiyorsun !!!
Anladım benden önce bu kumar masasına oturduğunda kaybetmişsin duygularını
Şimdi de beni kaybediyorsun .
Bekliyorum...
Beklemek öyle basit değil
Beklediğim bir otobüs olsa mesela yanımdakinden bir sigara yakmasını rica ederim ,
Ve o anda gelir beklediğim .
Ama gelmeyeceğini bildiğim biri için başkasından rica etmekle olmuyor !
İlla sigaraya mı başlayayım diyorum
Sonra o pis koku ...
Üzerime sinerse yine gelmezsin diye
Oturuyorum beni bıraktığın o bankta.
Kendi kendimle konuşuyorum durduk yere ve
Sohbet dönüp dolaşıp sana geliyor .
Göğsümü gere gere bir şey diyememenin acısı ile yutkunuyorum .
Sevgilim dediğim insanın ,
Adına sevgililik denilen sözde uydurmasyonuna
Ortaklık ediyorum !
Yalnızlığı o kadar fazla ki beni de ortak etmiş yanına
Sonra çırpınıyorum işte ,
Alışkanlık mı vazgeçemeyiş mi sorgulamıyorum .
Tek bildiğim zaman öldürdüğümüz ;
Evet sanırım ben onun beni öldürmek için kurguladığı cinayet planının suç ortağıyım !
El birliğiyle öldürüyoruz beni .
Ve ses dahi etmiyorum bu yok oluşa
Akışına bırakmak diyorlar ya buna
Akışına falan bırakmak değil bu ,
Bu basbayağı intihar ipini boğazına geçirmek
Ve sandalyeni itmesini beklemek !!!
KAMU SEDANG MEMBACA
HASAR KAYDI
PuisiHer insan başka bir insanın uçurumudur; Düşmekten korktuğu ama yeri geldiğinde gözü kapalı atladığı ... Bu yüzden yaralarımız ağır ve bu yüzden hepimiz bir diğerimizin yara bandıyız ... Tüm yarası sarılmamış ama yara bandı olmaktan da sıkılmamışla...
