Hala özlüyorum seni, gelemedin hala, dönemedin bana.. Gel diyemedim sana. Gözlerimden anlayamadın mı? Çok sevdim seni, sevdiği kadar sevilmez unut dibine kadar diyor bir şair. Söyle doğru mu ? Söyle unutmalımıyım seni. Denedim cidden denedim ama olmuyor . Zaman biraz geçiyor özlemim yineleniyor. Bu gün kırgınlıgımsın yarın ne olacaksın? İnsan gözlerimdende mi anlamaz. Taşıyor kesinlikle taşıyor sevgim. Ben seni beklemekten hiç vazgeçmedim, vazgeçmeyeceğim. Sen ise bana hiç gelmedin, gelmeyeceksin. Her gün daha çok canım yandı yada yaktın mı desek? Her Allah'ın günü sana olan sevgim arttı. Evet bazen yaşamaktan nefret ettim, hatta seni sevmekten nefret ettim, acı çekmekten nefret ettim. Ama senden nefret edemedim, kendimden nefret ettim senden edemedim. Senden sonrası yok, senden başka bildiğim yok, senden başla gideceğim yok. İşin en can alıcı noktası senden başka kimsem yok. Ben artık biz olmaktan vazgeçtim, sonra mı ? Sonra kulaklığımı çıkarıp aynanın karşısına geçtim, sonuna geldiğimi, bitmişliğimi hissettim. Şişmiş dudaklarıma, kızarmış gözlerime kısacası mahvolmuşluğuma baktım. Yalnızlığıma, sensizliğime ve hep sensiz olucağımı bilmeme bi sigara yaktım. Evet başladım senin düştüğün hataya sırf sen düştün diye bende düştüm. Her içime çektiğim dumanda seni hissettim. Aslında senin gibi olmaya çalışıyorum. Senin gibi konuşmaya, gülmeye ve en önemlisi senin gibi umursamamaya. Sende ağla geceler boyunca, sende beni sana hatırlatacak bir şarkıyı tekrar tekrar dinle, seninde yastığın sabah kalktığında sırılsıklam olsun, sende ağladığında sesin çıkmasın diye tuttuğun nefeste boğulmak iste, sende dışarıda gördüğün bir kadını bana benzeterek ölümü yaşa, sen sev ama sevilme.. Aslında ben sensiz yaşamaya alıştım. Yada seni hayallerimde yaşatmaya alıştım. En zoruda bu değil mi? Hayallerim de varsın hayatım da yoksun. Bana gelmeyişine hiç gelmeyeceğine alıştım. Kısacası sensizliğe alıştım. Senin yaşattığın acıyla olgunlaştım. Ummadığın kadar olgun bir kızım artık bunun için sana teşekkür etmeliyim belki ama keşke sen olsaydın acı çekmeseydim hep çocuk kalsaydım. Şu fani hayatta seni en iyi tanıyan benim. Beni ise hiç tanımayan sen. Senden sonra bir hiçim. Seni anımsatan herşeyden nefret ettim. İnsan uzaktan sevemez derler ben bunu başardım seni en uzaktan en ücra köşeden sevdim. Kokunu hayal ettim, içime çektim. İnanırmısın sevdiğim hayali dahi çok güzeldi. Boş bi duvara bakıp seni hayal ettim. Bir günüm bile sensiz geçmiyor çocuk. Sadece senden şunu istiyorum oturalım bi gecenin karşısına sarılmaya gerek yok geç karşıma neden biz olamadık anlat. İnsan özledikçe sessizleşir derler benim sessizliğimde sana olan özlemim. Sen anlamazsın her gece boğazında düğümlenen kelimeleri bağıra bağıra milyonlarca şey söylemek isteyip söyleyememek nedir bilmezsin. Her gece gözyaşları içinde dua ediyorum Allah'a beni umursaman için dua ediyorum, bir kere olsun aklına gelmek için dua ediyorum, bi kere olsun seninle karşılaşmak için yalvarıyorum anlıyor musun bu kadar acizim işte. Aynısını diyorum Allah'a şu aciz kulunu sevindir diyorum sonra gözyaşlarımı siliyorum.
