BİR NEFES KADAR

1.Bölüm - Uçurum

"Ben çıkıyorum Sena geç gelirim bekleme" diyerek evden çıktı kız. Sena bilmiyordu kızın eve bir daha dönmeyeceğini. Ev arkadaşının günden güne ölüme gittiğini fark etmedi Sena. Her şeyden habersiz evden uğurladı arkadaşını son kez sarılıp.
Kulaklığını takıp yürümeye başladı bu sefer intihar yolu farklı olacaktı kesin çözüm olmalıydı. Önceden hap içmişti, bileklerini kesmişti ama hepsinden kurtulmuş yaşamaya devam etmişti belki kendisi de ölmek istemediği için onları denedi ama şimdi uçuruma gidip atlayacaktı. Çok sevdiği denizin mavisine atacaktı kendini. Bu hayatın sıkıcı gidişinden kurtulmak için.

Biraz yürüdükten sonra taksiye bindi genç kız. Yorulmuştu yürütmekten hem hava da kararmaya başlıyordu.

Parayı ödeyip indi taksiden yavaş adımlarla uçuruma doğru gitti. Issız bir yerdi burası. Kız ağır adımlarla yürürken arkasında onu izleyen adamı fark edemedi.

....

Adam da hayattan bunalmış ama o intihar yerine içkiye vermiş kendini. O gün yine kafa dağıtmak için içkileri hazırlayıp arabası ile gelmiş buraya yolun karşısında kızdan biraz uzak bir yerde.

Başta fark etmedi kızı sonra uçuruma gittiğini görünce içkiyi bırakıp onu izledi. Buraya her zaman gelirdi adam kimse de gelmezdi pek fazla özelikle bir kız hiç gelmezdi diye düşündü adam.

Bekledi...Bekledi...Bekledi... Adam saatlerce kızı izledi arabada. Daha sonra kızın ayaklanıp uçuruma adım adım yaklaştığını gördüğünde arabadan indi. Nedeni olursa olsun kimsenin ölmesine özellikle intihar ederek ölmesine izin vermezdi. Biraz hızlanarak kızın yanına ulaştı genç adam fazla sarhoş olmamıştı kızı izlediği için fazla içemedi çünkü.

Kolunu tutup kendine döndürdü kızı
"Ne yapıyorsun sen"diye sordu adam, kız ıslak gözlerle baktı adama tek bir laf etmedi, edemedi. Bulamadı durumunu anlatacak bir kelime.

"İntihar etmek zorunda değilsin ne yaşarsan yaşa ne durumda olursan ol kimse böyle ölmemeli" kız biraz sinirlenmişti adama, ne yapmaya çalıştığını anlamıyordu kızın hayatı kolay değildi ki ölmeden iyi yaşamıştı bugüne kadar.

"Ne yaşadığımı bilmiyorsun nasıl böyle konuşabilirsin ki ne hakla" biraz fazla yüksek çıkmıştı kızın sesi ilk defa biri onu intihar etmeden kurtarmak istiyordu.

"Peki sen bu canı ne hakla öldürmek istiyorsun. Senin değil bu can öyle kolay da ölmezsin" Bunu biliyordu kız intihar ettiği zaman diğer dünyada asla iyi bir yerde olmayacağını biliyordu ama açıkçası bunlara pek inancı kalmamıştı artık 'ben bunları yaşarken onlara şahitti neden yardım etmedi o zaman' diye düşünürdü hep...

"Senin amacın ne bırak öleyim"

"Korkaksın sen yani busun sen korkak aynı annem gibi korkaksınız" adam kıza ilk defa bağırmıştı ama dayanamadı annesinin intihar edip öldüğü yerde başkalarının ölmesine izin vermezdi söz vermişti kendine o günden beri.

"Korkak değilim" dedi kız güçsüz sesiyle gücü kalmıştı uçurumun ucuna oturdu tekrar nereden çıkmıştı bu adam.

"Yaşamaya cesareti olmayan korkak insanlar intihar eder gerçek budur."
Diyerek yanına oturdu genç kızın cebinden sigara çıkarttı bir tane de kıza uzattı. Kız severdi sigara içmeyi rahatladığını düşünürdü, kız da aldı bir sigara...

"Sen neden buradasın" diye sordu kız adama, "ben her akşam buraya gelirim saatlerce arabada otururum bana alkol ve sigaram da eşlik eder. İntihar etmeyeceğine söz verirsen dertleşelim?" diye sordu genç adam kız biraz düşündü tereddüt etti o bugün her şeyi bitirecekti bu kadar çabuk pes ettiğine göre ölmek istemiyor muydu gerçekten yoksa diye şüphe düştü içine.