BİTMEMİŞ ROMAN

İsimsiz Bölüm

Bir çok hikaye var başlasa mı başlamasa mı belirsizlik içinde sürüklenen .. benim hikayem de sanırım böyle .. ve artık hikayemi bir fiil başlatmam lazım ...

Seneler önce tam tamına 20 yıl önce belki de büyük denilecek bir aşk olabilirdi .. çocuklarımıza anlatacağımız uzun uzun bir hikaye .. belki 20 yıl önce güzel bir aşkımız olsaydı kış akşamları herkesi evimize toplardık ve bitmeyecek sanki dün gibi olmuşçasına hikayemizi anlatırdık ...

Ama bize bu şansı vermediler .. Beni bir seçenek içinde bıraktılar ve ben senin mutluluğunu seçtim ..

... 20 yıl önce ...

'' kızım diyorum kalk artık maşAllah'ın var yine ezanlarını üstüne okuttun kalk çabuk''

'' anne imam mıyım müezzin miyim?? ben mi okuyorum yahu su ezanı niye kalkıyorum 22 yıldır anlamış değilim .. hehh kalktım gitti misler gibi uykum noldu kalktım''

'' aferin annesinin kuzuna .. sus kız kalk çabuk vallahi terliği bi sallarım görürsün''

her gün her gün ve her gün aynı şey .. neymiş geliyomuşuz 25 imize neymiş alanımız yokmuş neymiş çürüycekmişiz neym...

(koridordan bi ses)

'' kız sen hala söyleniyor musun annecim banyolarda konuşulmaz çık lüften ''

'' çıkamam anne daha banyoda toplantımız bitmedi tövbe yereppimm sanki birileri var bi konuşturmuyorsun kendi kendime''

..

okulumu seviyorum ... zor da olsa bu bölüm için kendimi yırttım ama aileme kabul ettirdim .. ve gerçekten aşkın imkansızlığına inanan biri için saçma da olsa yaşasın bölümüm..

'' kız yine nereye daldın şaşkın''

(sıcrar)'' hee .. ayh ödümü kopardın be ''

'' şaşkın yahu kalk hadi derse geç kalıcaz''

derste öldürseler ön sıralara oturmam zaten en sevdiğim şey amfide tahtayı teeee zirvelerde görmek daha doğrusu minnacık yazıları okumaya çalışmak .. arka sırada oturduğumda birazcık insanlardan uzaklaşıyorum ya kendimi soyutlanmış gibi hissediyorum .. işte bu son cümlem beni açıklamaya yeterli .. ben soğuk denmez ama sade bir insanım yalnız kalmayı sessizliği seviyorum bi şömine başı mesela. bide yanımdaki insanların çok şen olmaları lazım her konudan komik bir şey çıkarmaları hep gülmeleri lazım yapmacık olmamaları lazım .. her türlü espriyi kaldırmalılar ..

mesela bir cemal süreya mısrasında gözünden yaş gelmeli hem de vay be ne yazmıs denmeli gerektiğinde cemal cim yalnıs yapıyorsun demeli itiraz etmeli satırlara ..

'' yeliz.. bu mısraları açıklamak ister misin çok güzel dinledin dersi ..''

'' hee .. pardon hocam .. oy .. kolum.. (basını koluna yaslamış bi vaziyettedir kolunu açıp kapar)

'' yeliz dışarı'' ( kapıyı işaret eder..)

( çantasını yere doğru fırlatır) gelmişiz 22 yaşına bi de üniversite öğrencisiyiz .. ayol milletin üniversitesinde öğrenciler mermiye kafa atıyor biz kapı dışarı .. millet hocasını sınıftan atıyor biz lise 1 ..

bi gün gerçek bir öğretmen görmek istiyorum Allah'ım benim gerçekten edebiyat okuduğuma ikna etmeli gerçekten bir şiir dinlemeliyim derslerden dalıp gitmeme engel olacak .. amaa nerdeee ..,

(kapı açılır aslı bi anda yelize doğru) ''yahu yeliz niye dalıyorsun kardeşim hadi daldın yok kolum yok kaşım diye niye sızlanıyorsun''