-1 maand later-
Als Niall vandaag niet wakker word. Dan is het voorbij. Ik heb 3 maanden lang naast Niall gezeten, maar er is niks veranderd. De andere jongens waren er ook vaak, maar meestal zei ik geen woord. Ik zat daar alleen maar kijkend naar Niall. Ik heb bijna alleen maar gehuild. De fans hebben Niall ook gesteund. Heel veel moesten huilen. vandaag gingen ze in protest, ze weten dat als Niall vandaag niet wakker wordt het dan voorbij is. als ik daar aan denk voel ik dat er al weer een traan over mijn wang loopt. ik kijk naar Niall. Langzaam begin ik te zingen.
Say something, I'm giving up on you.
I'll be the one, if you want me to.
Anywhere I would've followed you.
Say something, I'm giving up on you.
And I am feeling so small.
It was over my head
I know nothing at all.
And I will stumble and fall.
I'm still learning to love
Just starting to crawl.
Say something, I'm giving up on you.
I'm sorry that I couldn't get to you.
Anywhere I would've followed you.
Say something, I'm giving up on you.
And I will swallow my pride.
You're the one that I love
And I'm saying goodbye.
Say something, I'm giving up on you.
And I'm sorry that I couldn't get to you.
And anywhere I would've followed you. Oh-oh-oh-oh
Say something, I'm giving up on you.
Say something, I'm giving up on you.
Say something...
Ik kijk naar Niall. In films zou hij nu wakker worden, maar dit is geen film. Dit is Real life. De jongens komen binnen. “Emma ga nou even naar buiten” zegt Harry meteen. Ik wil boos worden, want hij weet dat ik bij Niall wil blijven. Ik knik. Ik loop naar de deur. Ik kijk naar om naar Niall. Degene waarvan ik voor altijd zou blijven houden. Ik loop een rondje door het park. Terwijl ik muziek luister. Het doet me goed. De eerste keer na 3 maanden dat ik buiten ben. als ik terug kom zie ik dat alleen de jongens nog in de kamer zitten. Meteen raak ik in paniek. “Waar is Niall?” vraag ik in paniek. Ze kijken alle 4 op en ik zie tranen in hun ogen. “Ze geven het op.” nee, dit kan niet gebeuren. Ik ren weg, opzoek naar Niall. Dan zie ik dat er net een bed weg rent. Ik ren er achter aan tranen stromen over mijn gezicht. “NEE, WACHT” roep ik dan heel hard. Ze kijken om en blijven staan. “Mag ik nog even afscheid nemen?” ze knikken. “Niall, jij bent degene die er altijd voor mij was. Ik heb nog nooit zo veel van iemand gehouden. Ik weet zeker dat dit echte liefde is. Ik kan dit niet alleen aan. Ik heb jou nodig. We zouden later een gezin stichten. Samen. Voor altijd remember?” dan komen de dokter weer aan en nemen Niall mee.
