Hava yağmurluydu. Camlarda yağmur damlalarından izler vardı. Yağmur devamlı izlediğim camın önüne usulca değiyordu. O arada saçımı topladım ve yanımdaki kahveden bir yudum alayım derken kahvemin bittiğini fark ettim. Tam kahvemi doldurup içeri giderken içimden kitap okumak geldi. Kitaplığıma yöneldim ve kırmızı kapaklı bir kitap gördüm. Üzüntüden depresyona girmiş gibi hisse uğradım. O kitap bana eski nişanlımın bana verdiği ''SENİ ASLA UNUTMAYACAĞIM'' kitabıydı. Yani ''DAG ALEXİS KOPPLİN'' in. O gözleri mavi,saçları sarı,dövmeli ve kaslı yakışıklı biriydi. Normal mesleği gitar çalmaktı. Nedense eski günlerim aklıma gelmişti o bana her gün gitar çalardı. Bana gitar çalarken ağlardı ve ben bunun nedenini bilmezdim. Ağladığı zamanlar bana sarılır ve pencereden uzaklara doğru dalardık. Sonra da deli gibi eğlenir ve uykuya dalardık. Ama o günle mazide kaldı çünkü biz onunla ayrılmak zorunda kaldık. O beni çok üzdü, en son ayrıldığımız son sözü ''ICH WÜRDE FÜR DREH STEBEN'' (SENİN İÇİN ÖLÜRÜM) oldu. Bu olaydan dakikalar sonra hüngür hüngür ağlamaya başladım çünkü bana bakışları her şeyi zaten anlatıyordu.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
YANLIZLIK'IN ERTESİNDE
FanfictionYANLIZ YAŞAYAN BİR KIZIN DAG ALEXİS KOPPLİN İLE BAŞLAYAN YANLIZLIK'IN ERTESİNDE BİR AŞK
