Hazel's POV
"Sorry na baby ko wag ka ng magtampo, Ano mang nagawa ko sanay patawarin mo~" kanta ko habang kinakalabit ang gitara. Andito ako ngayon sa kwarto ko sa hospital. May nakatusok na dextrose at kung ano ano pang aparatu. Tinatanong nyo kung nasasaktan ako? Oo, Pero wala na yan. Sanay na ko dyan.
Habang nagmumuni muni ako, Biglang pumasok yung doctor ko.
"Hi daddy Doc!" Sabi ko ng nakangiti habang kumakaway sakanya
"Hello Nak" Sabi nya at ginulo ang buhok ko. Correction po, Hindi ko sya tatay. Sa Sobrang tgal ko na kasing pabalik balik dito sa hospital, naging close na kami.
"Daddy naman eh! Not my hair! " sabi ko sa boses na parang ngtatampo at inayos ang buhok kong nglalagas na.
Ngumiti nalang ako kay Daddy Doc nung makita ko syang nakatingin sakin at yung mga mata nyang parang naawa.
Ayaw na ayaw kong nakakakita ng taong naawa o di kayay umiiyak pag nakikita nila ako. Matapang akong tao, ayaw kong may naawa sakin o nasasaktan pag nakita ako.
Kahit ako nalang, wag lang sila.
------------------------------
Ok~ hahaha. Corny ba? 😂 Tutuloy ko pa ba? Do comment please!
YOU ARE READING
Things To Do before I die
RandomHindi natin alam kung kailan, Saan at paano. Kaya habang hindi ka pa nya kinukuha, Magpakasaya ka 😊 YOLO- You Only Love Once so Live your life to the fullest!
