Hİç

1

Karanlık bir sokak dayım ne yana dönsem birer haydut gibi başım da dikilmiş soğuk duvarlar. Ne bağırabiliyorum ne de hareket edebiliyorum. Kalbim göğsümden çıkarcasına hızlı, nefesim de bir o kadar düzensiz. Kaçmam gerekirken bacaklarım bana inat hareketsiz, ayaklarıma zincir  vurmuşlar sanki. Sesime ne oldu peki o nereye gitti. neden duyuramıyorum sesimi kimseye, neden almıyorlar beni bu karanlık sokaktan. Neden hiçbir şey duyamıyorum. belki de beni kurtarabilecek birileri vardır. Belki de o sensin, evet evet sen, neden olmasın. Belki de benim kahramanım sen olursun. Bu karanlık ve ıslak sokaktan, herkesin beni unuttuğu bu yerden sen kurtarırsın.