Nic

Prolog

Cześć nazywam się Katharina, dla znajomych Kati. Mieszkam w Londynie, chodze do liceum, mam dobre oceny oraz bogatych rodziców. Czego chcieć więcej, ale... no właśnie jest jedno ale. Moje życie to nie bajka , jest raczej jak koszmar z którego chce się wybudzić. Cierpienie, ból, tęsknota. Moi znajomi niczego niewiedzą, nie mają pojęcia jaka jest prawda o mnie, ponieważ skrywam się pod bezuczuciową skorupą. Dlaczego? Bo niektórzy ludzie to potwory niszczące wszysto, nawet Ciebie, twoje życie... Jednak istnieją też tacy, którzy Tobie pomogą, lecz przez te wszystkie krzywdy których doznałeś tracisz zaufanie. I tak jest ze mną. Mój najlepszy przyjaciel? Żyletka, tylko ona pomaga mi choć na chwile zapomnieć. Nikt o tym nie wie i nie może się o tym dowiedzieć. Moje życie to koszmar, chce żeby sie skończył, ale nie mam odwagi się zabić. Gdzieś głęboko czuje, że bedzie lepiej, że wszystkie problemy znikną, że bedzie tak jak dawniej. Ale czy tak się stanie? Nie wiem, ale bardzo bym chciała.