Aynı okulda okuyoduk aslında. Ama bir - birimizden habersizdik. Onu ilk gördüğüm anı dün gibi hatırlıyorum. Aslında ilk defa o kadarda etkilenmemişdim. Ona çok gülmüşdüm ve nefret etmişdim. Benden 1 yıl büyüktü. Onu ilk gördüğümde okulların kapanmasına sayılı günler kalmıştı. Benim bi facebook hesabım vardı eskiden. 4 ay önce kapatdım bi daha girmemek üzere. Haziran ayının son günleriydi. Bi arkadaşlık teklifi geldi. Ortak arkadaşlarımız olduği için kabul etdim. İyikide etmişim. Sonra mesaj geldi ve yavaş yavaş tanıdık bir-birimizi. İstek gelince fotoğrafına bakıp "Aaa bu o çocuk" dedim . Sonra alıştım ona, oda bana... İyi arkadaşdık . Bir-birimizin dertlerini öyreniyoduk sonrada unutturmaya çalışıyoduk. Çok eyleniyoduk onunla. Onunla konuşurken gülmemek münkün diyildi. İkimizde espirileri bol olan biriydik . Kısacası onunla konuşuyoken çok mutlu oluyodum. Alıştım ona.. Artık onsuz olmuyodu. O olmadan gülemiyodum. Sonra okullar açıldı. Yüz-yüze tanışıp konuşmaya başladık. Her gün konuşuyoduk. Kolidorun onunla konuştuğum her köşesi hatıra olarak aklıma kazındı. Bi gün konuşurken bana " Gözlerin çok güzel" dedi. Kala kaldım öylece. Sonra evde onunla mesajlaşırken "Ben siyah gözlü, uzun saçlı, gülerken yanakları çöken kızları çok beyeniyorum. Seninde yanakların çöküyo gülerken ve çok güzel iri,siyah gözlerin var" diye yazdı. Sonra bi gün benden ona ses atmamı istedi bende gönderdim. Ardından sesin çok güzel. Aşık oldum ses tonuna dedi. Tabi ben bi şok oldum açıkcası. Ondan sonra benden sık sık sesli mesajlar göndermemi istiyodu.
#Not: Ben Azeriyim ve Türkcenin yazı kanunlarını tam bilmiyorum. Bazı hatalar ola bilir. Onlar için özür dilerim. Hikayenin devamını yine yazıcam ve bide bu hikaye gerçekte olan bi hikaye. Kendi hayatımdan yazıyorum.
