Herkes farklı yaşıyor rūyalarda,
Yine kaldık kardeş arkalarda,
Umutlar saklanıyor yarınlarda,
Gelmeyecek belli bu baharda,
Yaşadığın hergūn ayrı bir dert,
Hayat sana çok mu sert,
Hiç görmedin mi cömert?
Gör tanıdığın herkes olmuş mert.
Sorma gelip geçen zamanı,
Belki hiç olmadı anlayanı,
En gūzeli hayattan tat alanı,
Kimse sevmedi bu Baran'ı
Birgūn çok mutlu olsak;
Sonralarıda hep ağlasak;
Birazda gökyūzūne bakarsak:
Hislerimizi birbirimize anlatsak.
Kaybetmeyi öğrenki kazanasın,
Sevmeyi öğrenki değer göresin,
Dinlemeyi öğrenki huzur bulasın
Savaşmayı öğrenki mutlu olasın.
Kafam kadar gūzel misin?
Gelen gideni ūzer misin?
Beni de biraz sever misin?
Yoksa hayal olup gider misin?
Beklersen çok beklersin,
Hayallerine hayal eklersin,
Her seveni terslersin,
Belkide hiç gūven veremezsin.
Tanıdığın herkes çok mu farklı?
Belki kendilerine göre haklı,
Duygularından sıyrılıp anlamalı,
Yoksa çok abartmamalı hayatı.
Benim gibi yazmak istersin,
Yazamazsın uzaklara gidersin,
Olmadı mı?Yaşamı boş verirsin,
Farkettirmeden hep geçiştirirsin.
İşte buraya kadar okuduysan yorumunu alabilir miyim?
