If I know....

Chapter Two.

Nagbell na. Kailangan na namin maglakad papunta sa kabilang building para sa next subject. MATH. Oo,kaaway ko ang math. Hindi naman kasi ako bobo,tamad lang talaga ako mag-aral sabi din nila. Natapos ang Math ng nakanganga lang ako sa pinagsasabi ng prof ko. Ang tagal ng oras..gusto ko nang umuwi..gusto ko na siyang makita..gusto ko na siyang makasama..Monday ngayon,sabay kami uuwi. ^.^v Lumipas pa ang ilang subjects. Kahit bored ako,di ko narin masyado namalayan yung oras.

"Uuwi ka na agad?" Tanung sakin ni Valerie.

"Oo eh,magkikita kasi kami ngayon ni Ronald"

"Sayang naman,yayayayin kapa naman sana namin gumala ni Julien..sige nalang,next time papuntahin mo siya dito ah,ipakilala mo kami" - Valerie

"Sige,bbye" Tapos nagsmile ako.

Sumakay na ko ng bus papunta sa meeting place namin ni Ronald.

Si Ronald? Oo,Boyfriend ko siya. As i said,mahigit 1 year na kami. Ang totoo,hindi ko pa naman talaga siya sinasagot,kaso nagkahulugan na kami ng loob hanggang sa hindi na namin napansin na kumikilos na pala kami bilang mag-on. Mabait siya..matangkad din..In fact,maappeal siya,kaya hindi narin mahirap sakin na nagustuhan ko siya.

"Kanina ka pa?" Tanung ko sa kanya habang papalapit palang ako sa kanya.

"Hindi,kakarating ko lang din" He smiled and kiss me on my cheeks.

"Loko to,nakakahiya,madameng nakakakita sa atin oh"

"Anu naman? Pakealam ba nila? "

Nagtawanan lang kaming dalawa hanggang sa makasakay na kami ng bus.

"Advance happy monthsary baby" He whispered,kiss and hug me tightly.

I have no reaction at all. Biglang bumilis yung tibok ng puso ko..hindi ko alam kung anung sasabihin ko..kung iiyak ba ko or magjojoke nalang. Tama! Magjoke! Para hindi ako kabahan.

"Ang korni mo talaga! Nakakahiya. Psssshh. Akin na nga yang cellphone mo,pasoundtrip"Pasimple kong banat para hindi ako kabahan.

Binigay niya sakin yung cellphone niya. Until i saw something..I was eventually to cry. Naiinis ako. Hindi ako makagalaw.

"Sino to?!" Pasigaw kong tanong.

"Sino?" Sagot niya na parang walang kaalam alam.

"So may iba ka pala habang magkaaway tayo" *Tears Falling down*

"Hindi..wala lang yan..katext ko lang yan kasi nabobored ako nung wala ka" Alibi niya.

"Sige,lokohin mo nanaman ako. Hindi ka na nagsawa..hindi ko na alam gagawin ko sayo,lagi nalang ganito"

Bumababa ako ng bus. Sa sobrang inis ko,hindi ko namalayan na dun pala ako bumaba sa isang madilim na lugar. Di ko rin namalayan na bumaba din siya.