Soul Game

The Heiress

Henriette (Point of View)

Liwanag mula sa sinag ng araw ang naka pagpagising sa akin mula sa mahimbing na pagkakatulog. For almost sixteen years of my existence this is what my personal maid doing evertime she wakes me and that is to open the curtain of my room.

"Rei gising na." panggigising sa akin ng isang malamyos na tinig.

"Later manang, I'm still sleepy. Give me 5 more minutes please." I said in a sleepy tone.

"Ala ey! di pwedi, malalate ka na sa unang pasok mo. Tumayo ka nang makaligo at makakain ka na." Pangungulit nito.

"Sige na po please."

"Hay naku bata ka oo. Bahala ka, yung mama mo baka umakyat dito at mapagalitan ka sige." pananakot nito kaya wala din akong nagawa kundi ang sumunod.

"Manang talaga." pagmamaktol ko rito at pumasok na sa CR. After a minutes na tapos din ako at dumiretso na sa walk in closet kung saan mansion ang mga susuotin ko. Maya-maya din ay natapos na rin ako at sinusuklayan na ang aking mahaba at maalong buhok. Pinagmasdan ko ang aking repleksyon mula sa salamin.

They say I have a very beautiful and tantalizing gray eyes at makapal na pilik mata. My facial looks is innocent and pure as white the reason why they usually call me angel. Well I look like one, but believe me I'm not an angel you expect to be because behind this angelic face is a demon whose hiding herself and waiting to be freed. I know everything, I know there evil plans against us, so my mom and dad please me to keep quiet and let them play there games.

A knock from the door wakes me from a deep thought na ikinagulat ko at sa hindi sinasadyang nasagi ko ang picture frame naming tatlo nina mama't papa. Pupulutin ko na sana ang mga bubug ng pumasok muli si manang Fee.

"Rei bumaba ka na at..." Naputol ang sasabihin niya ng Makita niya yung nabasag.

"Anong nangyari?!" Natataranta niyang Tanong at lumapit sa akin.

"Pasensya na po natabig ko. Nagulat po kasi ako sa pagkatok niyo." Paliwanag ko.

"Ay ganoon ba pasensya na. Hala sige hugasan mo ang kamay mo ng magamutan ko nasugatan ka pa."

"P-po?" Iniangat ko ang aking kamay at oo nga may sugat ako, nakuha ko siguro nung pinupulot ko ang mga bubug. Kaya naman pumasok muli ako sa CR at hinugasan ang aking sugat at ako na mismo ang naglagay ng paunang lunas ng natapos na ako ay lumabas na ako at naabutan ko pa si manang na nililinisan ang nabasag.

"Ako na po ang naglinis ng sugat at naglagay ng gamot." Sabi ko sa malumanay na tinig.

"Grabeh ka talagang bata ka, lapitin ka tlaga ng disgrasya. Sige na bumaba ka na at inaantay ka na ng Master at Mistress."

"Opo! At good morning po." Bati ko at lumabas na ng silid at dumiretso sa dining area. Naabutan ko sina mom and dad na kumakain na.

"Your late again Rei" mom said

"Well our Angel is always late sweetheart."dad pointed out while munching his food.

"And you! I always told you that don't eat when your mouth is full." Mom irritatedly said soy dad just laught.

"Sorry sweet can't help it.

"Whatever!" And mom face me. "Why don't you sit down Angel so you can start eating and hurry up you'll might be late." I sitted beside mom since that's the chair near me and I start eating my breakfast.

"Angel"

"Yes dad"

"Your birthday is coming do you have a plans to make on your special day? Like going out with your friends?" Dad ask me. I drink my juice before answering.

"Dad, I don't have a friend. And how many times do I have to tell you that I don't have one and I don't want too. And my plan is to stay in our house and ask manang to cook something for us. Aren't you staying here with me?" I said while waiting for there respond. Tumikhim si mom kaya nabaling sa kanya ang atensyon ko ngumiti siya.

"Angel don't be mad ok? Why you still don't have a friend and please find one. Remember I told you before,  there's no harm to be friend someone." I frown to what she said but still listen.

"Friend is someone you can lean on and his the one who can help you when you need one. You see Tita Aileen and Tito Greg is our good friend and they help us when we need one and there daughter Nicola want to be friend you."

"I know mom since they always visit us here, and I don't like Nicola shes noise and talkative. That makes me hate her" pagpapaliwanag ko ang nakita kong napailing na lang si dad si mom naman napasimangot nalang at ipinagpatuloy na ang pagkain. Natapos na ako kaya tumayo ako at nagpaalam na. Pero bago ako umalis may sinabi si dad.

"Angel kung wala ka tlgang plano sa birthday mo, magpapa party na lang kami ng mom mo. Para makilala ka na rin ng lahat." Napabuntong nalang ako at tumango.

"Kayo pong bahala." Sagot ko at lumabas na ng mansyon. Paglabas ko naka handa na iyong sasakyang gagamitin ko at hinatid na ako ng driver sa Prissim University. May bente minutos din ang biyahe patungo sa skwelahan.

Bago marating iyon may madadaanan pa munang isa pang skwelahan na tinatawag nilang Academia de Minus na pinagtataka ko noong una kung bakit Di na lang ako dun inenroll nina mom and dad.
Ang rason daw ay dahil ang skwelahang iyon na pinamumunuan ng isang kilalang at kinatatakutang fraternity. Ayos lang naman sanang sa skwelahan na iyon nalang ako ang kaso si mom ay umapila at kahit powerful kami gusto pa rin naman ng Magulang ko ng katahimikan.

Napahinto kaming pansamantala kaya naman ibinaba ko ang wind shield ng bintana at pinagmasdan ang tanawin. Nasa tapat pala kami ng Academia de Minus at since it is a school kailangang I slowdow. Habang pinagmamasdan ko ang labas na anyo ng skwelahan, sa di ko malamangang dahilan may naka masid sa akin kaya naman hinanap ko ito. Sakto namang may sasakyang nakatapat sa amin at doon ko nakita ang hinahanap ko, may lalaki kasing nakamasid sa akin. Nasalubong ko ang kanyang tingin nabigla pa ako sa uri ng kanyang pag tingin dahil akala mo kakainin ka niya at ang seryoso ng kanyang mukha na nka kunot noo pa.

Napagmasdan ko ang kanyang mukha magulo ang medyo brown na kulay na kanyang buhok, maputi at makinis ang kanyang mukha, itim na itim ang kulay ng kanyang mata, mahaba ang pilik mata, matangos na ilong at napatingin ako sa kanyang pulang labi. Bumilis bigla ang tibok ng puso ko ng mga oras na iyon at tila nagwawala rin ang mga paro-paro sa aking tiyan, napalunok ako at namula. Napansin ko na lang na nag smirk siya kaya naman nagiwas na ako at isinara na ang bintana umayos na rin ako ng upo, nang gumalaw na ang sinasakyan namin na siya namang pagliko ng katapat naming sasakyan.

Napatingin ako doon at ikinagulat ko ng naghahabol tingin pa rin iyong lalaki sa papaalis na naming sasakyan kahit pa papasok na sila ng Academia...

"Taga Academia siya...." Naibulong ko na lang sa aking sarili, sino kaya siya?

----

Please do comment and vote...

-Avile Lleyu