Her insanın hayatında olan..Keşke ve Belkiler bizim için bazen intihar sebebi bile olabilir...Geçmişteki olmayan ve olmasını çok istediğimiz şeylerin olmamasının bizde bıraktığı o acımasız izler bizi keşke ve belkilere sürükler.."Keşke böyle olsaydı" ile başlayan cümlelerle güne başladığım ve "belki de böyle daha iyi oldu" ile günü kapattığım oldu tabi..
Giden gitmiş yaşanan yaşanmış ve artık geçmiş'e karışmıştı..Bunları hazmetmeye çalışırken aldığım darbeler ve tam kalbimin orta yerinde hissettiğim o acılar..Beni benden alıp tamamiyle farklı biri yapmıştı..Aşka olan yeminimi bozmak ve artık doğru kişiyle doğru şeylere merhaba demek istiyordum...Fakat bu çok zordu..Hayatımın dümdüz ve sadece "işten eve" kavramıyla yıllarca geçtiğini ve bunun böyle sürekli devam etmesi biraz sinir bozucuydu tabii..!!
Artık "biz" kelimesine merhaba deyip..İkili karar verme pozisyonuna geçmek istiyordum fakat beni bu fikrimden uzaklaştıran geçmişim herşeyden vazgeçmem gerektiğini fısıldıyordu bana..Neden diyorum geçmişim sürekli peşimde neden artık geçmiş tam anlamıyla geçmiş olmuyor..??
