Soledad

25 1 0
                                        


La soledad

no tiene emoción,

amistad, solidaridad...

todo queda en un rincón.


Gris está el cielo

la tormenta va a llegar.

Sola estoy bajo mi cielo

sin paraguas y sin hogar.


Humo por todas partes,

no puedo respirar.

Me ahogo entre mis lágrimas

pues no se nadar.


Silencio por todas partes,

los pájaros muertos están.

Hay silencio en mi vida

sin ruido, ni amistad.


Amarga mi vida,

agria ya está.

El azúcar que necesita

nadie me la da.


Mi peluche favorito

no se puede tocar, 

áspero como el esparadrapo

nada se le puede comparar.


Como una estrella fugaz

que no llegue a ver.

Como el sol naciente

en un atardecer.


El último día de verano, 

sola estoy,

tirada en la arena

sin un sol al que mirar.


08-02-2014 (12 años)

Dostali jste se na konec publikovaných kapitol.

⏰ Poslední aktualizace: Nov 30, 2016 ⏰

Přidej si tento příběh do své knihovny, abys byl/a informován/a o nových kapitolách!

La SoledadKde žijí příběhy. Začni objevovat