Söz'lüğüm

Sahilsiz Şehrimin Mavi Denizi

Hayat bazen adil bazen olur adi,

Sevmek, aşık olmak kadar olan var mı ani?

Belki hayat yordu belki kendimi paraladım,

Her aşkın peşinden koşulmazmış anladım.

Yoruldum fakat yürüdüm yinede yılmadan,

Nefret ettim zamanla her lambadan.

Karanlıkla oldum yıllardır kanki,

Yaşamamın bi sebebi yoktu sanki.

Heryer geldi üstüme odamın duvarı da dahil,

Belki yoktu yaşadığım şehirde sahil.

Ama oldu o benim için hep mavi denizim,

Kaç yıldır bekliyorum seni neden sensizim?

Sevemedim senden başkasını bu hayatta,

Gözüm kendi ekmeğimde ne tazede ne bayatta.

Seni kabullendim dedim sana helalim,

Mahşerde de sen olacaksın sorgum ve sualim.