Ben seni satır aralarına gömdüm
Sensizlik satırlarda
Sen gündüzü boşver
Karanlık kalemin ucunda
Boşver be güzelim
Hayatı yaşıyoruz yalandan
Gönlümüz kurtulmuyor ki talandan
Kalp diye bir kuyu var
Artık içindeki herşey noksan
Ben usandım güzelim
Yoruldu bedenim
Gözyaşlarımda
Boğuldu bu kalbim
Ama şu var ki
Yakamadım senden kalanları
Kalp kuyusunu doldurdu aşk yalanları
Yüzüne söyleyemediğim o iki kelimeyle
Bugün yumrukladım duvarları
O iki kelimenin
Sadece o iki kelimenin acısı
Bir roman gibi oturdu yüreğime
Nedir benim senle alıp veremediğim
Sen aklımı aldın sensizlik satırlarımı
Öyle bir hayaldin ki kâbusuma benzeyen
Şimdi bir kalp var
Sensizliğin rüyâsıyla düşlerimi süsleyen
Düşündüklerim virgüle döndü
Düşünmediklerime nokta
Ama farket ki bu işaretler yok hiç bir satırımda
Çünkü kadın
Çünkü sen
Sen satır aralarında
