Love also has another side

Maandagochtend

Ik schrik wakker. Stomme wekker. Wat ging het weekend toch weer snel! Wacht eens, is het dan wel maandagochtend? Dat zal vast wel anders ben ik wel heel dom om mijn wekker te zetten. Dan maar snel alles doen anders staat Kim daar voor niks te wachten. Als ik eenmaal klaar ben en op mijn fiets zit, staat Kim er al. Hoe doet ze dat toch? We fietsen en hebben het eigenlijk over van alles en nog wat. Dertien kilometer, dat is toch wel een heel eind. En dan te bedenken dat Kim er gewoon zestien moet. En al die kinderen die bij school wonen maar een kilometer moeten ofzo. Als Kim en ik eindelijk op school zijn, hebben we nog tien minuten voor de bel. Genoeg tijd dus. We hoeven toch niet over te lopen. Of wel?" Kim wat hebben we eigenlijk?" Kim zet haar fiets op slot." Aardrijkskunde dacht ik." Ik beging te glunderen." Ik ben benieuwd wat de jongens nu weer in gedachten hebben om haar een beetje te treiteren!" En Kim begint te lachen. En ik lach hard mee. "Heyy Manon!!!" Hoor ik ineens. Het is Iris. "Heyy." Zo die is vrolijk. Wat zou er nu weer gebeurd zijn." Jij bent vrolijk. Is er iets speciaals gebeurd ofzo?" Vraag ik dus." Ja, maar dat zeg ik je bij Handvaardigheid nog wel." Zegt Iris. Fijn kan ik dus tot het derde uur gaan wachten." Oké is goed." Zeg ik dan maar. En we lopen naar binnen.