O zamanlar apartmanda yaşayan bir kızdım. Sabah ağabeyimle bana harçlık yoktu. Parayı bozdurmak gerekiyordu. Bende bakkala gitmek için merdivenlerden aşağıya iniyordum. Tam kapıyı açacağım sırada yanımdan çok hızlı bir karartı geçti. Aslında cinlerden felan korkan bir kız değildim ancak istemsizce kalbim ve nefesim hızlanmıştı. Yanımdan geçen şeyin rüzgarını hissetmiştim. Koşa koşa dışarı çıktım. Hiçbir şey olmamış gibi devam ettim. Öğlenden önce iki dersimiz din idi. Bende bunu öğretmene anlatmak istedim. Anlattığımdaysa bana şunları söyledi: "Gözün aydın Fadiş. Sonunda görmek istediklerini görmüşsün. CİNLER!"
