Love Your Enemy

Prologue

EJ POV

Palagi na lang ba kami mag-aaway ng mokong na yun? Nakakainis naman kasi siya akala mo kung sino, eh hindi naman kagwapuhan ang mukha! Mukha namang unggoy! Hayst!!

"HOY!"

And speaking of the devil! Ano naman kaya ang kailangan nito? Panigurado bored na naman yan at sa kamalas-malasan, AKO pa talaga ang nakita! Hay naku, bahala siya sa buhay niya. Sira na nga ang araw ko kanina dahil sa kanya ngayon sisirain niya pa lalo? Wala ba----

"Bitawan mo nga ako! Bakit ka ba nang----"

"Will YOU SHUT YOUR MOUTH FOR A SEC!?"

Aba! Walanghiya pala ito eh! Sino nagsabi sa kanya na pwede niya akong sigawan? At talagang di pa ako pinatapos sa sasabihin ko. Pwes, di niya ako mapipigilang magsalita. Kapag gusto ko gawin ang isang bagay, gagawin ko at walang makakapigil sakin!

"Okay.... Sorry..... di ko sinasadya yung pagsigaw ko sayo...."

Teka, bakit siya ganyan? B-bakit parang ang ganda ng boses niya ngayon? B-bakit siya humihingi ng s-sorry?

"Pwede bang kahit saglit lang makausap kita at pakinggan mo muna ako? P-please?"

Sandali lang. Totoo ba 'to? Siya ba yung nagsabi nun? Si----

"Halika na nga. Mamaya ka na magalit, basta sumama ka muna sakin."

Magsasalita pa sana ako nang pigilan niya ako gamit ng hintuturo niya.

"Please? Kahit ngayon lang pakinggan mo lang ako?"

Bakit ba kasi ganyan yung mga mata niya? Nanghihina ako sa titig niyang tumatagos pa sa kaluluwa ko. Marahan akong tumango at yumuko para mag-iwas ng tingin dahil di ko na kayang tagalan pa ang titigan namin kaya ako na ang unang umiwas. Shemay lang talaga! Dahil bukod sa nanghihina ako sa titig niya, ang bilis pa ng tibog ng lintik kong puso para akong sumali sa 200 meter run.

Haaay! Mapapabuntong hininga ka na lang talaga!

Habang hinihila niya ako wala akong maramdaman na sumasayad ang paa ko sa lupa parang lumilipad lang? Nagpahila lang ako sa kanya. Ewan ko ba, nanghihina ako ngayon at wala akong lakas ng loob para awayin siya.

_________

After 5 minutes na paglalakad namin, bigla siyang huminto. Bigla rin akong napahinto at dahil nga lutang ang isip ko, ayun nabangga na pala ako sa dibdib niya. Pano ba naman kasi bigla siyang hamarap pagkahinto niya, nasubsob tuloy ako sa kanya. At kung hindi pa siya tumawa ng mahina di pa ako mababalik sa wisyo ko. Kaya agad akong lumayo sa kanya at yumuko.

Bakit ba ako nagtagal dun? Eh kasi naman ang bango niya, para akong na hypnotist sa amoy niya pa lang. Nagulat na lang ako ng bigla niya akong hilain at..... yinakap ako!

"H-hooy! Rj ano bang ginagawa mo? Bitaw---"

Pero bago ko pa matapos ang sasabihin ko bigla na lang siyang nagsalita.

"I'm so sorry for all the curses, EJ." Puno na sinseridad ang boses niya pero may halong hinanakit at lungkot yun. Bakit kaya? Magsasalita na sana ako ng inunahan niya ako.

"I know you wouldn't believe me for saying this...."
Bakit ganito? Bakit parang kinakabahan ako? Ang bilis ng tibok ng puso ko at sigurado akong nararamdaman niya rin yun kasi nakayakap parin siya at nararamdaman ko din na ang bilis din ng kanya, ang bigat din ng paghinga niya.

"I don't know how to say this.......but this is Now or Never? All right!"

Bigla siyang kumalas sa yakap at hinarap niya ako. Nag-iwas ako ng tingin dahil alam ko na ang mangyayari sakin pagnagkataon pero mas nabigla ako sa ginawa niya. Bigla niyang hinawakan ang baba ko gamit ng kanang kamay niya at iniharap sa kanya para magtagpo ang mga mata namin. Awtomatikong napaatras ako pero ang kulit niya lang talaga dahil gamit ang kaliwang kamay niya ay hinigit niya ang bewang ko palapit sa kanya. Nanlaki ang mata ko dahil sobrang lapit na namin sa isa't isa at amoy na amoy ko na ang mala-mint niyang hininga. Bahagya pang nakaawang ang bibig ko dahil sa pagkabigla at nakita ko siyang nakatitig doon. Bigla na naman akong ginapangan ng kaba. At ramdam na ramdam kong umakyat lahat ng dugo sa pisngi ko. Nag-iwas ako ng tingin dahil sa hiya at magsasalita na nang........

0___0
>////<
*blink*

Talaga bang? Hi-hinalikan niya a-ako? Dahil sa bigla hindi ako nakagalaw para akong nanigas habang siya hinahalikan parin ako. Sabi ng utak kong itulak ko siya pero may part saking gusto ang ginawa niya. Bigla siyang tumigil nang mapagtantong wala akong balak tugunan ang halik niya. Nakaawang parin ang bibig ko at pati ang kanya dahil sa halik. Gusto ko siyang halikan ulit pero....

"B-bakit m-mo a-ako hi-hinalika-an?" Shit lang, ngayon pa talaga ako nauutal? Seriously?! Argh! Tumikhim ako.

"Alam mo siraulo ka rin nuh? Alam mo bang FIRST KISS KO YUN! Ano bang pumasok dyan sa u----"

He cut me by saying this.

"I like you. No trash that! I mean..... I-I love you! Not only just your enemy, friend, best friend or whatever you called that!"

A-ano daw? Nagbibiro siya diba?

"Y-your crazy! Real----" he cut me again

"YES! I am! I'm fucking crazy to you!"

Kinuha niya ang nanginginig kong kamay.

"You feel that? My heart beats only for you! Dammit! You driving me crazy every time your with me and even your not around. I know you wouldn't believe me but please let me prove to you that my feelings for you is true."

Di ako makapagsalita. Speechless lang talaga ako. Sabihin niyo paniginip ito diba? Kasi ayaw niya nga sakin. Halos sumpa na nga niya ang pagkikita o pagkakakilala namin sa isa't isa tapos sasabihin niyang MAHAL NIYA AKO! What the heck! Nasisiraan na talaga siya ng bait. Akala naman niya maniniwala ako!

"Huh! You expected me to BELIEVE THAT!" I stare at him. And then smirk.

"HAHAHAHAHAHAHAHA!" He burst out.

Baliw na ba talaga siya? Hindi man lang natakot sa pag smirk ko! At tinawanan pa ako!

"SO! Your just fooling around! Are you?" I frowned. At humalukipkip.

Bigla siyang sumeryoso at mataman akong tinignan.

"What if I am?" Then an evil smile form on his angelic----- No! I mean DEVIL face! Yeah! Devil!

"You asshole! You STOLE MY FIRST KISS!" I want to punch him! A hard one!

Nakahanda na ang kamao kong suntukin siya nang bigla na lang niya akong talikuran. At naglakad na palayo sakin.

"Bye---- Oh before I forgot" he paused and manage to turn around. Ilang hakbang lang ang layo niya kaya rinig na rinig ko ang sinasabi niya.

Nakaharap na siya sakin ng sabihin niya ang mga salitang lalo kong ikinagalit. Damn him!

"Your MINE now Ms. Emerald Jadella Smith! You know my Rules ex-enemy slash friend or bestfriend so you better accept it or else.... I'll make your life a living hell!" After he said that he smile sweetly like everything is fine.
"Bye Babe! See you tomorrow morning. I love you." After that his trace is nowhere to be seen. He left me confused.

I want to scream! I hate him. I really do. And because I can't control myself, I scream out loud!

"Aaaahhhhh! I HATE YOU MR. RICKIE JUSTIN! DAMN YOU!"