Nihayet artık paristeydik. Valizlerimizi uçaktan alıp yürümeye başladık. Orada bekleyen bir taksi vardı ve direk bindik. Uzun bir yolculuktan sonra bir evin onunde indik. Aa pardon bir villa dicektim. EV EV DEĞİL SANKİ SARAY. Tabi bu fikir sadece benim içindi. Ama mert için ev küçüktü,pis gıcık. ''gerçekten bu evde kalmıcaz dimi. '' Mert'in o gıcık sesiyle tüm hayallerimden kısa bir süreliğine ayrıldım.
Banu teyze: Ne diyosun sen Mert!! dedi sinirli bir sesle.
