Hayat çabucak geçiyor,
Arkaplandaki dağlar gibi..
Bir gün uyanırsınız ve oraya nasıl geldiğinizi bilmezsiniz.
Merak edersiniz..
,ne zamandır uyuyordum
,nerdeydim. Hiç birşeyi tanıyamazsınız.
Her şey son uyanışınızdakinden farklıdır. Yıllar geçmiştir, ve kesinlikle bileceksinizdir ki öleceksiniz.
Sonra bir seçim yapmanız gerekir uykuya geri dönersiniz ve bir sonraki uyanışınızda mutlu biri olmayı umarsınız.
Veya..uyanık kalmayı seçersiniz.sınırsız çevrenizle mücadele etmek için.
ve tabi sevmek için.
Ben tersten esen rüzgarlardan doğdum adımı kasırgalara veriyorlar .
Ölümden saklanırsanız yaşamdanda saklanırsınız .
...
o gün hayatının değiştiğini söylemiştin, zaman durdu hiç birşey kalmadı ama o oda, eşin, ve ben hariç.
,doğmuştum.
O adam artık bir baba olmuştu.
Hiç bir şey bilmiyordum,
Büyük bir boşluğa baktığını söyledin.
Okuduğun herşey ,bütün yollar seni hep aynı gerçeğe götürdü.
Bir kızın vardı.
Sessiz biri olduğunu hep söylemiştim.
Doğumumdan bir yıl sonra da iyice sessizleşmişsin.
Hiç dışarı çıkmıyor nedenini söylemiyormuşsun.kendini gece gündüz çalışma odana kapatıyormuşsun.
Ama bir gece hiç beklenmedik bir anda konuşmuşsun.
"Bazı insanlar yüzyıldır yaşıyormuş gibi davranıyor.ve yüzyıl daha yaşayacakmış gibi ama korkuyu gizleyemiyorlar"demişsin.
Geçen yıl okuduğun kitaplardan söz etmişsin, daha önce hiç konuşmadığın gibi konuşmuşsun .
Herkese Yeni bir öğretmeninin olduğunu söylemişsin .ben senin öğretmeninmişim.
Senin öğretmenin bendim benimkide sen.
Dünya yeni,engin,küçük ve genişliyor.
Kalbin göğsünde hızlıca atıyor ama yalnızca yaşadığın için.
Başkalarının yaptığı yolda yürüyoruz .en kötü olanıda yalana inanıyor olmamız.
'Sonsuza dek taşıyacağımıza,hiç ölmeyeceğimize.'
Ve başkalarının yaptığı yolda yaşamamız , kendi yaşamamızı yaşamamış olmamız.
.
KAMU SEDANG MEMBACA
Benim adım Emily
Fiksi PenggemarHayat akıp giderken rüzgar nefesimi benden çok uzaklara taşırken yanımızdakilerin değeri pahabiçilemez olmasına rağmen umursamıyorduk, Ben emily hayatımın akışı kim sayesinde değişecek ..
