Alles was normaal in het stadje "Maast" in Nederland, Overijssel. Maast was een klein stadje met een populatie van ongeveer vijftig, dus iedereen kende elkaar. Er was één school één bakker één supermarkt. overal was heel weinig van, Maar dat vond niemand erg. Maast was erg rustig, Er leefden ongeveer vijftien kinderen, en vijf tieners, Er waren vijf bejaarden, die nog bij hun kinderen woonden (Aangezien er geen verzorghuis was). Omdat het zo rustig was, en ook zo klein, waren er vrijwel nooit toeristen, eens in de maand kwam er een of andere verdwaalde toerit langs die de weg tot de grote stad wou, meestal moesten ze zelf lopen want niemand had een auto, aangezien alles daar aanwezig was.
De mensen daar waren vrienden met iedereen, de kinderen speelden met elkaar, de tieners gingen elke maand ergens naartoe, en de rest ging gewoon goed met elkaar om. Elk jaar gaan de ouders met hun kinderen en kleinkinderen naar de grote stad, om naar de dierentuin, of een pretpark of iets in die richting, te gaan. Meer kwamen ze vrijwel nooit uit hun dorpje.
Maar toen veranderde alles, In 2001 werd 500 meter naast het verste huis een massief gebouw gebouwd. Niemand wist wat het was, maar ze wisten wel dat het niet prettig zou zijn, Als het toeristisch was zouden ze hier nooit bouwen, hier komt niemand. Na ongeveer een maand van bouwen werden er borden geplaats.
"Kom niet dichterbij"
"Levensgevaar"
"Wie dichterbij komt wordt neergeschoten"
Niemand durfde wat, Iedereen had het er over, zelfs de kinderen. Toen het gebouw af was zagen we elke dag tientallen witte vrachtwagens naar binnen rijden, Niemand durfde meer wat te doen, Maar het was eindelijk tijd voor het jaarlijkse uitje, We gingen op weg naar Duitsland, Om naar MoviePark te gaan, we hebben het hele jaar gespaard.
YOU ARE READING
I see Trees.
ParanormalEen boek over 7 mensen die in een wereld leven, een wereld die verwoest door een mysterieus virus.
