YALNIZLIK DOĞUŞTANDIR

Ben

Adim koray ben 4kisilik ailenin 3 cocuguyum . 18 yasindayim insanlarin yasi deil yasadiklari buyutur derler . Kendimi anlatacak olursam ilgisiz yetisen fakir bi aile cocuguym yani her ne kadar yasim buyuk olsada ilgiye ihtiyacim var. Delikanlilar uzulmez diye buyutulen bi toplumdaydim ben. Anneler anlarya cicugunun izuldugunu ben annemin karsisinda gozyasi doktum ama gel gorki anlamamislardir beni. Onlara gore aglamak sacmadir. Cok guzelya hayatimiz aglamamak gerekmezmis. Iki tane bas belasi ablam var. Herseyime karar veren. Bi tane babam benim yasimi dahi bilmeyen . Ve bi her ne mahluksa ona cocuklugumu feda ettigim erkek kardesim. Iste boyle ailem. Fakiriz onu soylemeye cekinmem zaten para olsa cogu dert olmazdi bide ask olmasa tamamdi iste gel gorki gonul bu . Insan beser sasar.  Kendimi yalniz hissediyorum bu kadar kalabaligin icinde. En acisi bu oluyo bence . Cunku zaten teksen bi cikis yok oyle devam ama kalabaligin icinde seni takmamalari daha agir be.siz diceksiniz ne yasadiki bu ben bi binadan bile atmistim kendimi bu kalabalikta yalniz kalmamak icin. Iyi olmucan bu dunyada yoksa alirlar elindekileride . Kime sarilsam uc kurusa degmez kisiler tanidim bende yalan yok arakadasima hediye alabilmek icin bile 2kilometre yolu 1hafta yurumus insanim ama iste fedakarliklar yaptikca kaybediyosun be. Bana sadece sevgi lazimdi saolsun onuda aldilar elimden . Yani kaybedecek biseyim kalmadi. Ama iste umuta kelepce vurulmaz yasiyosak icimizde bi yerde bi tinlama var demektir . Neyse benim hikayeme gelelim iste hersey sevgi yuzunden insan birinin sevgi sirasinda ilk olmak isiyo ama bunu hic beceremedim ben ya arkadaslarim tipim yok diye benden utandi yada param yok diye onlarla takilmadigim icn arkadaslik yapmadilar benle yalan deil hala var bunnlar insan degismez iste nankor yaratiktir insan.