bu gece hasretine içtiğim sigaranin son nefesine sakladım seni...
benim tiryakiligim senin başımı döndüren tenine yâr...
gökyüzünden yüreğime akan yağmurlarla yıkadim kalbimdeki şehrini,
şimdi enn temiz enn masum haliyle kucaklar gelişini...
mahremi olmayan gecelerimin ayazından süzülür bu mısralar
Ey Aşşkk..!!
buz tutmuş bedenimin, güneşi aydınlatan ruhuna ihtiyacı var...
YOU ARE READING
YALNIZLIK SENFONİSİ
PoetryKöşe başından dönen ilhamlar yurt bellemiş virane kalbimi... Kalemimin ne bir Mahremi kalmış, nede mahcubiyet hisseden bir yanı... Yazılmış ve yazılacak hic bir kelama, sır yüklemiyor artıkk. Vuslatın diz çöktürüp, yokluğa boyun büktürdüğü hasretler...
