Secret Mission With You [NL] [#1]

Proloog

Ik heb besloten dit verhaal te verdelen over drie boeken. Het eerste en het tweede boek zullen zich na elkaar afspelen, en de 3de zal zich na de oorlog afspelen. Dat heb ik besloten aangezien de eerste en het tweede verhaal een sterk doorlopende verhaallijn hebben. Ik hoop  dat jullie er net zo van genieten als ik  deed toen ik het schreef.

__________________________

Ik rende door de verlaten straten. Het weinige licht, dat van de bijna-kapotte straatlantarens kwam, sloeg neer op de keien. Ik sloeg een een bocht om en keek geschrokt om me heen, niemand, maar ze waren er wel echt, ik heb ze zien komen. Ze renden dezelfde kant op, waar ik ook heen moest. Snel rende ik veder. Ik stapte ik een plas, ik voelde het koude water op me huid, ik rilde, maar besteedde er veder geen aandacht aan. Ik stopte voor een huis aan de hoek van de straat. Snel keek ik even rond. De oude verlaten fabriek stond griezelig achter het huis. Door het maanlicht dat erop scheen had het een nare uitdrukking. Ik klopte op de deur, met een krakend geluid ging hij open. Een lange man met een haakneus en lang zwart vettig haar, dat als een gordijn voor zijn tanige gezicht hing en half zijn zwarte ogen bedekte, stond in de deuropening. 'Lily' zijn schrille stem overheerste de stilte. Hij liet me binnen.

'Lily, wat is er gebeurt, waar kom je vandaan?' In zijn zwarte ogen zat angst. 'Ze komen eraan, zoals Hij voorspelt had' ik zette snel mijn cape af en een paar plukken losse haar, vielen naar beneden. Severus keek me bezorgd aan, maar diep in in zijn ogen was dankbaarheid te bekennen. 'Bedankt' zonder nog iets te zeggen liep hij naar de fauteuil, ging erachter staan, zwaaide met zijn toverstok, en liet een grote trap verschijnen.

Ik keek stilletjes toe. Mijn vader zette zijn handen rond zijn mond en riep: 'WORMSTAART!' Ik hoorde voetstappen en een klein mannetje verscheen. Bang ineengedoken stond hij op de laatste tree. 'U....u...had me....me...geroepen.' Fluisterde hij bijna onhoorbaar. 'Ja, ik wil dat je je gedeisd houd!' Mijn vader keek hoogachtend neer op Wormstaart. En dat je je gedaagd boven, Begrepen?!' Siste mijn vader. Trillerig knikte Wormstaart en hij boog netjes voor mijn vader.

Toen hoorde ik geklop. Mijn vader wees naar boven. Als een pijl schoot ik naar boven, duwde bijna Wormstaart omver en luisterde aandachtig aan de andere kant van de boekenkast. Mijn vader had een boek gepakt en was gaan lezen alsof er niets gebeurd was. Wel degelijk kwamen de voetstappen snel binnen, nadat mijn vader ons naar boven had gestuurd.

Het waren 2 vrouwen die mijn vader verwachtte. Wormstaart stond ondertussen met zijn oor tegen de muur. Iemand had het moeten doorhebben, want de boekenkast vloog open. Ik rende geluidloos, maar snel naar boven, ging zitten, verschuild achter de muur. 'Wormstaart, zoals je blijkbaar al hebt beseft hebben we bezoek;' zei Severus lijzig. 'Narcissa' piepte Wormstaart. 'Bellatrix.' Snel stond ik op, Bellatrix?

Langzaam loop ik in de richting van de deur. Ik hoor de stemmen steeds beter. 'Maar ga veder Bellatrix, waarom vertrouw je me niet?' Wat? Bellatrix vertrouwde mijn vader niet. Mijn een oor tegen de deur gedrukt, kon ik het gesprek steeds beter volgen. '.......hulpje van Perkamentus' Wat? Wat bespreken ze daar? 'Draco en Fenna, die doen tenminste hun best, zij vereren hem!' Siste Bellatrix, terwijl haar stem steeds meer op sloeg. Wat? Hoe bedoeld ze, Draco en ik, doen tenminste ons best, ik en Draco vereren hem? Zo te horen bleef me vader stil, misschien maar beter zo.

Minuten lang bleef ik met mijn oor tegen de deur staan, niks. Ik draaide me om en wilde naar boven lopen, toen er opeens een felle flits langs schoot! Verstijfd bleef ik staan! Ik draaide langzaam om en hoorde nog net iets wat leek op: Ik beloof het! Niemand had me gesnapt, maar wat dan wel. Er schoot me iets te binnen, de onbreekbare vloek! Half struikelend rende ik naar boven. Halverwege de trap viel ik. Met een klap belande ik op de koude trap. Ik ging rechtop zitten en luisterde aandachtig. De muur voor me, schoof langzaam open, een figuur in het zwart gehuld stak zijn hoofd om de deur. Het was mijn vader! 'Oh niks' mompelde hij 'Wormstaart'. 'Gelukkig' hoorde ik een zachte stam, ze leek bang. Mijn vader keek met zijn ogen me strak aan en gebaarde dat ik moest wachten op me kamer.

Gehoorzaam liep ik naar boven. Ik liep naar het 2de kamertje. Het bestond echter uit 1 oud bed, 1 houten kast en 1 oude spiegel, die gebonden aan de muur vast zat. Ik keek eventjes in de spiegel, een meisje van 16 met lange zwarte haren en een paar 'pikzwarte' ogen, stond zelfverzekerd in de spiegel. Mijn vlecht legde ik op me schouders, ging op bed zitten, keek verdrietig naar de spiegel en bedacht: Alles zou anders worden, morgen.

Ik hoorde een klik en piepend ging de deur open. Een in zwart gehulde gedaante stond in de deuropening. 'Lily, het was niet verstandig van je, ze hadden je bijna gesnapt.' Zijn ogen stonden bezorg, maar begrijpend. 'Sorry' ik keek naar de grond. 'Ik moest gewoon weten wat er met Draco was, aangezien ik met hem die opdracht moest doen'. Mijn vader keek begrijpend naar me, 'Ik snap je.' Hij ging naast me zitten en sloeg een arm om me heen. De vlecht, op me schouder, viel naar beneden en ruste op me rug. Een traan verliet me ooghoek.

'Rustig maar' mijn vader schudde me op een rustig tempo heen en weer. Ik knikte lief en gaf hem een knuffel. Met mijn neus tegen zijn niet-zo-lekker-geurende gewaad aan, mompelde ik: 'Vader, u betekend alles voor me. Hij knikte en stond op. 'Lily, ik wek je morgenvroeg, we moeten veel doen. Begrepen?' Ik knikte nogmaals en fluisterde: 'Weterusten'. Mijn vader verdween. Ik deed me kleren uit en legde ze in de kast. Ik ging in bed liggen en trok de dekens over me heen. De wollen deken kriebelde op mijn huid. Ik sloot me ogen en dacht aan morgen: Alles zou anders worden, nu onze band versterkt was, met Draco. Ik draaide me op me zij en viel zo in slaap.