1.Bölüm

694 15 4
                                        

Benn Elif. İzmir de yaşıyorum.İzmir bana huzur veriyor"neden mi" çünkü bu şehirde kötü anılarımdan kurtuldum ve hayata yeniden başladım,bundan önce Edirne de yaşıyordum. Orada doğdum orada hayatımda görmek istediğim ama göremediğim iki insanı kaybettim "kim mi"annem ve babam.
Annem beni doğurduktan 4 gün sonra ölmüş babam da annemin öldüğünü duyunca araba kullanıyormuş ve kaza yapmış.

Onları resimlerden tanıyorum ama o resimlerin sadece 1 tanesinde benim yanımdalar geri kalanında ikisinin fotrafları.

Onların ölümünden sonra bana babanem bakmış" hala bakıyo"onu çok seviyorum bu hayattaki en değer verdiğim kişi babanem beni annem ve babamın ölümünden 10 yıl sonra İzmir'e götürdü.10 yaşındayken İzmir'e gittim. İlk gitmek istemedim çünkü annem ve babamın mezarı Edirne de eyer gidersem onları yalnız bırakmış olurum diye düşünmüştüm ama babanem beni zorla bu şehre getirdi" iyiki de getirmiş".

Bu şehre ilk gittiğimde şehrin havasında huzur buldum burası çok huzurlu gelmişti bana, babanemle izmir de ev tutuk. Beni özel okula yazdırdı. Devlet okuluna gitmeyi istiyordum çünkü babannemin benim için para harcamasını istemiyordum"niye mi" çünkü amcalarım " lafta amcalarım bir tanesi hariç" babanemin benim için para harcamasından hiç hoşlanmıyorlardı. Her neyse şimdi 16 yaşındayım İzmir Bornova Lisesine gidiyorum. Okulumdan gayet memnunum. En azında babanem bu okul için para harcamıyor içim rahat.
Okulla ilk gittiğimde arkadaşlarım olmadı ama sonradan baya çevre edindim. İlk başlarda eski okulumdan 2 tane arkadaşım vardı onlarla takılıyodum. Sonradan beni yanlarında istemediler "neden"hiç bir fikrim yok :).

Sonra Dünya diye bir kızla tanıştım" ama bu kız çok tatlı"
Dünya benim en yakın arkadaşım. Kendisi ile tanışmamız biraz garip oldu"nasıl mı" Dünya katindeyken üzerine kahve döktüm.
Bana çok kızmıştı ama sonradan en yakın arkadaşım oldu nasıl oldu hiç bir fikrim yok.
Dünyanın bir tane abisi var adı Batuhan. Kendisi çok fazla sevmem çünkü dünya ile yaptığımız her işe karışır kendisi.
Birde Mert var onunlada iyi geçiniyorum. Mert te aynı benim gibi"yani sayilir"
Onun babası ile annesi ayrilmis bu yuzden annesi bakıyo. Annesine çok düşkün aa untmusum Mert in birde erkek kardeşi var adı Mete. Mete sekiz yaşında. Çok tatlı bir çocuk "her zaman onu gordugumde gülüyor "
Neden çünkü çocuk 12 yaşındayken annesi ve babası ayrıldı.Babasi annesine siddet uyguladigi için ayrildilar.Aci çeken insan hep günler ya işte o Mete.

Arkadaşlar bu benim ilk deneyimim lütfen beğendiysen oy verin.Guzel bulmadiginiz herkes varsa söyleyin elimden geldiğince düzeltmeye çalışcam. Bu bölüm baya kisa oldu o yüzden 2. Bölüm daha uzun yazmaya çalışcam.:)

Şafak Zamanı (Cedi Osman )Stories to obsess over. Discover now