Met knikkende benen sta ik voor de poort van Effesora.
Mijn moeder had mij gezegd dat ik op mijzelf moest gaan wonen, dat ik zelfstandiger moest worden.
De stap die mijn leven zou gaan veranderen.
Voorzichtig en langzaam maak ik de poort open.
Langzaam loop ik het prachtige dorp door opzoek naar mijn huisje.
Als snel komt het huisje in zicht.
De sleutel die ik al die tijd in mijn hand had, steek ik voorzichtig in het slot.
Al snel klinkt er een klik en gaat de deur open.
Mijn mond valt open wanneer ik de binnenkant van mijn huis zie.
Het is heel modern ingericht.
Ik loop mijn nieuwe huis in, en sluit de deur.
Als ik de woonkamer inkom ligt er een briefje.
Ik open hem en begin hem te lezen.
"Lieve Aelia,
Wat vind je van je huisje en het dorp?
Wij hopen dat het je gaat bevallen.
Veel liefs,
Je trotse ouders."
Een glimlach verschijnt op mijn gezicht wanneer ik het helemaal gelezen heb.
Al snel ben ik benieuwd naar mijn kamer en ga naar boven.
Na een paar deuren kom ik in een prachtige kamer terecht.
Wanneer ik mijn kledingkast open valt mijn blik op een witte jurk, het is een trouwjurk.
Hij is prachtig, maar waarom heb ik die?
Als ik verder kijk zie ik prachtige broeken met gaten erin.
Wat me opvalt is dat het allemaal lichte kleuren zijn.
Bij de shirtjes zie ik bijna alleen maar croptops.
Het is prahtig.
Ik zie een croptop die mij aanspreekt en trek die aan met één van de broeken.
Ik doe wat make-up op.
Foundation, concealer, oogschaduw, lipstick, concealer als highlighter, blush, mascara en eyeliner voor wat meer volume bij mijn wimpers.
Ik heb een nude lipstick op en pak een nude tas.
Ik borstel mijn wenkbrauwen nog even bij en borstel mijn donkerblonde haar.
Vervolgens deed ik mijn Deus pet op.
Tijd om het dorp te gaan verkennen.
Als ik zie dat er een sporthal is, ga ik meteen naar de winkel.
Ik koop een kort sportbroekje met een sport BH, ook wat sportschoenen natuurlijk.
Als ik heb afgerekend ga ik naar een winkel waar allemaal spullen voor je huis te koop zijn.
Ik zie prachtige potjes met geurkaarsen erin.
Natuurlijk moet ik dat weer hebben en stop ze in het karretje.
Er komen allemaal foto lijstjes in zicht en ik zoek simpele lijstjes uit in de kleuren goud, zwart en wit.
Ik neem er veel mee want ik wil er een gallery wall mee maken.
Ook kom ik bij een stukje met kamerplanten.
Ik neem een paar grote groene planten mee in een witte pot.
Het ziet er super modern uit en ik ben er ook blij mee.
Ook neem ik wat kleine cactusjes mee.
Hierbij doe ik een zwart potje.
Dan kom ik bij de kussentjes.
Ik kies twee zachte witte kussentjes waarbij het net is of er een vacht op zit, ja, ik weet niet hoe ik het moet beschrijven.
Ook neem ik twee mintgroene kleinere kussentjes mee, en nog twee kleinere witte kussentjes.
Ook deze belanden in het mandje.
Ook neem ik een lichtgrijze, zachte, grote deken mee.
En dan kom ik bij de decoratie boeken.
Ik kies wat boeken uit.
Uiteindelijk worden het drie boeken.
Eentje is zwart met een wit Chanel logo, de andere is mintgroen met de quote "But First Coffee" met daarbij een Starbucks beker.
De laatste is wit, en ook deze heeft een quote met goude letters.
Er staat "Sleep, Music, Books, Sunsets".
Ik neem het mee naar de kassa en betaal weer.
'Gaat het zo mee?' Vraagt het meisje achter de kassa verbaast.
Ik glimlach naar haar. 'Ja, ik zet het alvast in mijn huis,' Zeg ik.
Ik richt mijn ogen op de spullen en denk aan de plek waar het moet staan.
Stuk voor stuk verdwijnen de spullen uit het karretje.
Al snel is alles weg.
'Ben jij Aelia?' Vraagt het meisje achter de kassa opeens.
Ik knik verbaast.
Het meisje blijkt te merken dat ik verbaast ben.
'Er is ons verteld dat er een nieuwe bewoner zou komen in Effesora, met de naam Aelia. Zij zou meer krachten hebben dan wij, en ook sterkere krachten,' Vertelt het meisje.
Ik knik en bedank haar voor de uitleg.
Ik loop de winkel uit en ga maar weer naar huis.
En natuurlijk moet ik net voor mijn huis weer tegen iemand aanbotsen.
Ik val op de grond en kijk recht in twee prachtige bruine ogen.
De jongen steekt zijn hand uit en ik neem hem aan.
Hij helpt mij omhoog.
'Sorry, ik zat niet op te letten,' Zegt hij terwijl hij naar beneden kijkt.
'Ik zat ook niet op te letten, mijn naam is Aelia,' Zeg ik terwijl ik mijn hand weer uitsteek.
Hij schud hem. 'Uthorim,' Zegt hij
'Ik ga weer,' Zeg ik om de ongemakkelijke stilte te verbreken.
'Oke, is goed, hopelijk zie ik je snel weer,' Zegt hij.
'Hoop ik ook,'
Ik open mijn huisje en ga naar boven.
Het is gelukt.
De spullen staan gewoon in mijn huisje op de goede plek.
Een zucht van opluchting verlaat mijn mond.
Ik vind het hier eigenlijk best leuk.
